Ο πνευματικός κόσμος στη λατρεία της Εκκλησίας

Τι  κάνουν οι άγγελοι;

Από Ξυπνήστε ρε!

Ποιο είναι το διακόνημά τους; θα μπορούσε συγκεκριμένα να διερωτηθεί κάποιος από εμάς εδώ:
Ο Πατριάρχης Δοσίθεος Ιεροσολύμων, στο έργο του Ορθόδοξος Ομολογία της πίστεως, αναφέρει σε ερωτοαποκρίσεις, τις οποίες απαντά:

Η πρώτη; «Υμνείν τον Θεόν και λειτουργείνν αυτώ». Υμνούν και λειτουργούν, μετέχουν στην Μακαριότητα Του Θεού! Γιατί «λειτουργία δε των Αγγέλων, η υμνωδία» όπως συμπληρώνει ο Θεοδώρητος.

Η δεύτερη; «Διακονείν τοις ανθρώποις εν τω κόσμω τούτω και οδηγών αυτούς εις την  του Θεού Βασιλείαν», διακονούν, τους ανθρώπους στην ζωή τους στον κόσμο αυτό και τους βοηθούν να οδηγηθούν στην Βασιλεία του Θεού. 

Η Τρίτη; «Φυλάττειν» Να φυλάσουν: «πόλεις, βασιλείας, χώρας, μοναστήρια, εκκλησίας, ανθρώπους πνευματικούς τε και κοσμικούς ου μην αλλά» και όχι μόνο αυτά δηλαδή, αλλά «και μικρά παιδία». 

Η Τέταρτη; Πολύ σπουδαία και αυτή: «Προσφέρειν τας προσευχάς ημών τω Θεώ», μεταφέρουν και παρακαλούν για τις προσευχές μας, τις αγωνίες μας, τον αγώνα μας, προβάλλοντας οι Αγγελοι μας, «τας ελεημοσύνας μας» και πρεσβεύουν για μας! 

Η Πέμπτη; Μας βοηθούν να αντιληφθούμε το θέλημα του Θεού, όπως στους Ποιμένες στην Γέννηση του Χριστού. 

Η ΄Εκτη και τελευταία; Η πλέον αναγκαία για μας: «Βοηθείν ημιν εν ανάγκαις» μας βοηθούν στις ανάγκες μας, «επικαλουμένοις αυτούς» όταν τους επικαλούμαστε, όταν τους το ζητάμε, όταν τους προσκαλούμε και τους καλούμε να έλθουν σε εμάς και μάλιστα συμπληρώνει ο Ιεροσολύμων Δοσίθεος, ότι και ο προσωπικός μας Άγγελος, ο φύλακας Άγγελος μας, ικετεύει τον Θεό για μας και αγωνίζεται για τις περιπτώσεις μας, προσέξτε «αποδιώκειν τον εχθρόν ημών, των ψυχών ημών», διώχνει το κάθε εχθρό μας!!!

Ο ΄Αγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης λέγει ότι «ο αγαθοειδής Άγγελος» τι κάνει; «εξαγγέλει την αγαθότητα την θείαν».

Οι Άγγελοι είναι δίπλα μας, μαζί μας, κοντά μας και βιώνουν λόγω της αγάπης τους για εμάς, τις δικές μας ενέργειες, τις δικές μας πράξεις. 

Λέγει ο Όσιος Νείλος ο Ασκητής: Όπως ακριβώς χαίρονται οι Άγγελοι του Θεού «μετανοούντων ημών και επιστρεφόντων προς την σωτηρίαν» έτσι και πάλι συμπληρώνει ο ΄Οσιος ότι λυπούνται και στενάζουν από την στεναχώρια, «όταν νοήσωσιν ημάς τοις δαίμοσιν εκουσίως δια της αμαρτίας δουλεύοντας», όταν μας δουν, να παραδινόμαστε στην αμαρτία και να αφεινόμεθα σε αυτήν. 

Έλεγε ο Άγιος Σιλουανός: Εμείς αμαρτάνουμε «και ο Θεός έθεσεν εις διακονία της σωτηρίας ημών, τους Αγιους Αγγλελους» και συμπλήρωνε ο Αγιος Γέροντας, ότι οι Αγγελοι έχοντας πολύ αγάπη και πόθο να μας συμπαρασταθούν και να μας διακονήσουν, έρχονται και συμαρτυρούν μαζί μας, και συμπροσεύχονται μαζί μας, και σιγοψάλουν μαζί μας! Για σκεφθείτε, ότι τώρα, αυτή την στιγμή, εδώ, στην προσευχή που ο καθένας μας κάνει, Εγώ, Εσύ, Εσύ, (εσύ που διαβάζεις τώρα αυτές τις γραμμές) έχεις «σύμμαχο στην ζωή» όπως λέγει ο Αγιος Γρηγόριος Νύσσης, έχεις και συμπαραστάτη έναν Άγγελο, και συμπροσεύχεται τώρα μαζί σου, τώρα με εσένα, τώρα για τον αγώνα και την αγωνία σου! 

Οι Άγγελοι είναι τα Αδέλφια μας, όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο Αγιος Γρηγόριος Νύσσης.

Σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς Συγγραφείς, ο ρόλος του αγγέλου, στον οποίο έχει εμπιστευτεί ο Θεός την ψυχή του πιστού, είναι το «συνεργείν αυτού τη σωτηρία» (Ωριγένης - και επίσης o ίδιος σε άλλη περίπτωση παραβάλλει τους αγγέλους με ιατρούς: «Ιατροί δε άγγελοι, υπό τον μέγαν όντες ιατρόν τον Θεόν»). 

Ο Άγγελοι είναι ιατροί, και προστρέχουν στην ανάγκη και την δυσκολία μας, έχοντας μέγα Αρχίατρο, τον ίδιο Τον Δημιουργό Θεό.

Οι Άγγελοι είναι οι σύντροφοι και συνοδοιπόροι μας στην αγιότητα, όπως είναι οι δαίμονες στην αμαρτωλότητά μας. «όταν οι αγιοι Αγγελοι πλησιάσωσιν ημίν» όταν είναι κοντά μας, μαζί μας, τότε «πληρούσιν ημάς θεωρίας πνευματικής» λέγει ο Αββάς Ισαάκ. 

Εκείνο που μας κάνει να συνοδοιπορούμε και να συμπορευόμαστε με τους Αγγέλους, είναι η σωφροσύνη, η φρονιμάδα, κατά τον άγιο Κασσιανό, και ασφαλώς η προσευχή σε συνδυασμό, σε συνταίριασμα, με την ψαλμωδία, κατά τον άγιο Κάλλιστο. 

Γι’ αυτό όταν ψάλλουμε ή όταν προσευχόμαστε με καθαρή καρδιά, βιώνουμε, νοιώθουμε μια κατανυκτική ηρεμία, μια γλυκύτατη γαλήνη και πραότητα να καλύπτει την ψυχή μας. 

Εκείνη την ώρα, γίνεται η συνάντηση της προσευχής μας, της προσευχής σου, της προσευχής μου, με την κοινή προσευχή των Αγγέλων, που συμπροσεύχονται μαζί μας, τώρα και ο φύλακας άγγελος μας, χαίρεται και προσεύχεται «αγάπης μεν και ειρήνης», λέγει ο άγιος Θεόδωρος ο Σαββαϊτης, «οι άγγελοι θεράποντες όντες, χαίρουσιν επί τη ημετέρα μετανοία και προκοπή τη προς αρετήν» Χαίρονται και αγαλιάζονται για την μετάνοια και την καλή μας προκοπή. Γιατί το αληθινό ενδιαφέρον των Αγγέλων προς τον άνθρωπο φανερώνεται με το ότι «χαρά γίνεται ενώπιον των αγγέλων του Θεου επί ενί αμαρτωλω μετανοούντι» 

Οι ΄Αγιοι ΄Αγγελοι συντροφεύουν και αγαπούν την δημιουργία Του Θεού, τον άνθρωπο. 

Σε κάθε Θεία Λειτουργία, ακολουθία και προσευχή, η οποία είναι Σύναξη ουρανού και γης, συλλειτουργούν με τον Αρχιερέα ή τον Ιερέα άγγελοι και Αρχάγγελοι. Στην μικρή είσοδο, ο Λειτουργός παρακαλεί τον Κύριο που δημιούργησε «τάγματα και στρατιάς αγγέλων και αρχαγγέλων» να ευλογήσει ώστε όλοι μαζί, άγγελοι, άνθρωποι και αρχάγγελοι, να συλλειτουργήσουν και να συνδοξολογήσουν την αγαθότητα Του. 

Ο Διάκονος [=βοηθός του ιερέα στη λειτουργία], επίσης, δέεται: «άγγελον ειρήνης, πιστόν [=έμπιστο] οδηγόν, φύλακα των ψυχών και των σωμάτων ημών παρά του Κυρίου αιτησώμεθα».

Ο Κοσμάς Ινδικοπλεύστης στο 12τομο έργο του Χριστιανική Τοπογραφία κάνει λόγο ότι: «καθ’ένα άνθρωπον, άγγελος έπεται φυλάττων», στον κάθε άνθρωπο, ακολουθεί ένας Άγγελος να τον φυλάει, να τον προστατεύει. Βέβαια εφόσον και εμείς είμαστε ανάλογα τοποθετημένοι με την ζωή και τα έργα μας, στην καθημερινή μας αγωνιστική πορεία! 

Ο π. Παΐσιος έλεγε ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε φιλία με τούς αγίους και τούς αγγέλους. Ιδιαίτερα, με τον άγιο του οποίου φέρουμε το όνομα και με τον φύλακα άγγελό μας. Και αυτό αδελφές μου και αδελφοί μου επιτυγχάνεται με την ενσυνείδητη συμμετοχή μας, στην πνευματική ατμόσφαιρα της Εκκλησίας μας, με την αδιάλειπτη προσευχή, στην μυστηριακή ζωή που είναι η Θεία Κοινωνία και την άσκηση, δηλαδή την ευλογημένη και καθημερινή κοινή προσπάθεια μας, με τον Άγγελο φύλακα μας, στην ζωή μας, στην πορεία μας, στον δημιουργικό και αισιόδοξο αγώνα μας...
«Χάρις τω Ιησού τω δόντι μοι σε μέγαν,
φύλακα της ψυχής μου, και όπλον κατ’ εχθρών μου, Άγγελε θεοτίμητε».

Δηλαδή: "Χάρις στον Ιησού μου, που έδωσε σε εμένα (σε όλους μας) εσένα, μεγάλε φύλακα (σκεπαστή) της ψυχής μου, και όπλο ενάντια στους εχθρούς μου, άγγελε, που είσαι τιμημένος από τον Θεό''...

π. Νικόλαος Κ. Λαγουμτζής

Οι φύλακες άγγελοι.

(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς)

Ο  Ψαλμωδός επιβεβαιώνει την κοινή  πίστη και πεποίθηση πως οι άγγελοι προστατεύουν και βοηθούν τόσο τα έθνη συλλογικά, όσο και τους ανθρώπους ατομικά. Στα παλιά χρόνια ο αρχάγγελος Μιχαήλ λογαριάζονταν ως ο φύλακας άγγελος του λαού του Ισραήλ. Ο προφήτης Ωσηέ τον είδε στην Ιεριχώ και τον άκουσε να λέει πως αυτός ήταν αρχηγός του στρατού του Θεού. Και στον Δανιήλ ο αρχάγγελος Γαβριήλ μίλησε για τον αρχάγγελο Μιχαήλ λέγοντας: «Και εν τω καιρώ εκείνω αναστήσεται Μιχαήλ ο άρχων ο μέγας, ο εστηκώς επί τους υιούς του λαού σου» (Δαν. Ιβ΄ 1). Ο απόστολος Ιούδας αναφέρει: «Μιχαήλ ο αρχάγγελος, ότε τω διαβάλω διακρινόμενος διελέγετο περί του Μωυσέως σώματος» (Ιούδ. 9). Σαν φύλακας του λαού ήταν και φύλακας του νεκρού σώματος του ηγέτη τους Μωυσή.

     Οι πατέρες της Εκκλησίας διδάσκουν πως υπάρχουν φύλακες άγγελοι εθνών, κρατών, εκκλησιών, καθώς και προσώπων (βλ. Αποκ. κεφ. β΄).

     Ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος μαρτυρεί για τον προσωπικό του φύλακα άγγελο: «Κάθε φορά που επιθυμούσα ν’ ανέβω περισσότερο στην πνευματική ζωή, ο άγγελος εμφανιζόταν και με φώτιζε»,

      Ο Μέγας Βασίλειος γράφει: «ο άγγελος δε θα απομακρυνθεί από εμάς, εκτός κι αν τον απομακρύνουμε εμείς με τις πονηρές μας πράξεις. Όπως ο καπνός απομακρύνει τις μέλισσες κι η κακοσμία τα περιστέρια, έτσι κι η δυσώδης αμαρτία μας απομακρύνει από μας τον άγγελο που προστατεύει τη ζωή μας».

     Σχετικά τώρα με τους φύλακες αγγέλους των παιδιών και των νηπίων, θ’ ακούσουμε αργότερα να μάς μιλάει το ίδιο το στόμα του Κυρίου.

Άγγελοι: Διάκονοι της Εκκλησίας του Χριστού

     Η Καινή Διαθήκη είναι γεμάτη από αγγέλους. Από την αρχή της ενσάρκωσης του Χριστού οι άγγελοι ήταν πάντα έτοιμοι να Τον υπηρετήσουν και πετούσαν γύρω από το Δημιουργό και Κύριό τους. Τον προσκυνούσαν στη γη όπως και στον ουρανό. Τον αγαπούσαν όταν ήταν πάνω στο σταυρό όπως κι όταν βρισκόταν στην ουράνια δόξα Του, με μιαν αγνή και υπερφυσική αγάπη. Στήριξαν το έργο Του στη γη, δηλαδή την Εκκλησία Του, με χαρά και προσήλωση. Και το ίδιο κάνουν και τώρα και θα το κάνουν ως τη συντέλεια του κόσμου.

     Όταν ο Χριστός γεννήθηκε σ’ ένα φτωχικό πέτρινο σπήλαιο, εμφανίστηκε «πλήθος στρατιάς ουρανίου αινούντων τον Θεόν» (Λουκ. β’ 13). Μετά τον πειρασμό στην έρημο, όταν ο διάβολος τον άφησε, «ιδού άγγελοι προσήλθον και διηκόνουν αυτώ» (Ματθ. δ’ 11). Οι ζωγράφοι μας, έπραξαν σωστά που ζωγράφισαν πολλούς αγγέλους να παρίστανται στη βάπτιση του Χριστού, όταν οι ουρανοί ανοίχτηκαν, στη Μεταμόρφωση, στη Σταύρωση, στην κάθοδο στον Άδη, στην Ανάσταση και στην Ανάληψη. Όποτε εμφανίζονταν ένας αρχάγγελος ή άλλος άγγελος, πρέπει να συμπεράνουμε πως πίσω απ’ αυτόν υπήρχε πλήθος αγγέλων, αν κι είναι αόρατοι στα σωματικά μάτια. Δεν πιστεύουμε πως ο αρχάγγελος Γαβριήλ ήταν μόνος του όταν ευαγγελίστηκε στην Παρθένο Μαρία το κοσμοϊστορικό γεγονός της γέννησης του Μεσσία. Ούτε ότι ο άγγελος που εμφανίστηκε στη Γεθσημανή να ενισχύσει το Χριστό στην αγωνία Του δε συνοδεύονταν από πολλούς άλλους αόρατους αγγέλους. Όπου βρίσκεται ο βασιλιάς, εκεί παρευρίσκονται κι οι στρατιώτες Του, έτοιμοι να Τον υπηρετήσουν.

      Εκείνον που αγαπά ο Χριστός, τον αγαπούν κι οι άγγελοι. Εκείνος αγαπούσε τα παιδιά κι έδωσε εντολή στους αγγέλους Του να τα προσέχουν. Είπε ο ίδιος: «οι άγγελοι αυτών εν ουρανοίς διά παντός βλέπουσι το πρόσωπον του πατρός μου τον εν ουρανοίς» (Ματθ. ιη’ 10). Ο ίδιος ταυτίστηκε σχεδόν με τα μικρά παιδιά: «ος εάν δέξηται παιδίον τοιούτον εν επί τω ονόματί μου, εμέ δέχεται» (Ματθ. ιη’ 5). Απείλησε πολύ σοβαρά εκείνους που σκανδαλίζουν και ωθούν τα μικρά παιδιά στην αμαρτία: «συμφέρει αυτώ ίνα χρεμασθή μύλος ονικός επί τον τράχηλον αυτού και καταποντισθή εν τω πελάγει της θαλάσσης» (Ματθ. ιη’ 6). Και παρακάτω λέει: «άφετε τα παιδία και μη κωλύετε αυτά ελθείν προς με· των γαρ τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. ιθ’ 14). Αυτή είναι η βάση της χριστιανικής παιδείας, ν’ αφήνουμε τα παιδιά να έρχονται στο Χριστό. Γι’ αυτό οι άγγελοι αγαπούν και προστατεύουν τα παιδιά. Ένας πιστός ποιητής γράφει:

Άγγελοι και διάκονοι, πνεύματα της χάριτος,

Φίλοι των παιδιών, ατενίστε το πρόσωπο του Θεού, Και κινηθείτε νοερά σ’ εμάς από το επέκεινα,

Σεις, οι αμφιεσμένοι το κάλλος, ελεύθεροι από τα δεσμά μας. (Ρ. Dearmer)

    Οι άγγελοι υπηρέτησαν και τους αποστόλους αλλά κι άλλους πιστούς από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια και σε όλη τη διάρκεια της Ιστορίας της Εκκλησίας.

    Όταν οι αρχιερείς έβαλαν τους αποστόλους στη φυλακή, άγγελος Κυρίου άνοιξε τις πόρτες της φυλακής τη νύχτα και τους έβγαλε έξω λέγοντας: «πορεύεσθε, και σταθέντες λαλείτε εν τω ιερώ τω λαώ πάντα τα ρήματα της ζωής ταύτης» (Πράξ. ε’ 20.Πρβλ. και κεφ. ιβ’ 7-10).

      Όταν ο Ηρώδης, ο ηγεμόνας της Γαλιλαίας, κατεδίωκε την Εκκλησία, σκότωσε τον απόστολο Ιάκωβο και σκόπευε να σκοτώσει και τον Πέτρο. Τότε όμως άγγελος Κυρίου τον «επάταξε» και «γενόμενος σκωληκόβρωτος εξέψυξεν» (Πράξ. ιβ’ 23).

      Όταν ο Φίλιππος κήρυττε το λόγο του Θεού στη Σαμάρεια, άγγελος Κυρίου τον κατεύθυνε προς τη Γάζα, για να συναντήσει εκεί έναν Αιθίοπα ευνούχο που είχε μεγάλη εξουσία κοντά στη βασίλισσα Κανδάκη. Ο Φίλιππος του μίλησε για τον Ιησού Χριστό, το Μεσσία, και τον βάφτισε. Ο ευνούχος αυτός ήταν ο πρώτος χριστιανός στην Αιθιοπία. Έτσι οι άγγελοι βοήθησαν τους αποστόλους στην εξάπλωση του ευαγγελίου σε χώρες μακρινές (πρβλ. Πράξ. η’ 26).

      Ο Κορνήλιος, πού ήταν ρωμαίος αξιωματικός, την ώρα που προσευχόταν κατά τις τρεις το απόγευμα, είδε σε όραμα άγγελο Κυρίου που τον συμβούλεψε να καλέσει τον Πέτρο από την Ιόππη. Ο Πέτρος του δίδαξε την πίστη στο Χριστό και βάφτισε αυτόν και όλη την οικογένειά του. Στην περίπτωση αυτή ο άγγελος Κυρίου βοήθησε στην εξάπλωση της Εκκλησίας προς τους ειδωλολάτρες, (βλ. Πράξ. κεφ. ι’).

      Όταν ο απόστολος Παύλος ταξίδευε στη Ρώμη με 276 άλλες ψυχές, μια τρομερή καταιγίδα απείλησε να βυθίσει το πλοίο. Τότε παρουσιάστηκε άγγελος Κυρίου και του είπε: «Μη φοβού, Παύλε· Καίσαρί σε δει παραστήναι·  και ιδού κεχάρισταί σοι ο Θεός πάντας τους πλέοντας μετά σου» (Πράξ. κζ’ 24).

(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Πάτερ ημών», Αθήνα 2003)

Δύο άγγελοι που ταξίδευαν σταμάτησαν να περάσουν την νύχτα σε ένα σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας. Η οικογένεια ήταν αγενής και αρνήθηκε στους αγγέλους να μείνουν στο δωμάτιο των ξένων της βίλας.

Αντιθέτως, έδωσαν στους αγγέλους ένα μικρό μέρος σε ένα κρύο υπόγειο. Καθώς εκέινοι έφτιαχναν τα κρεβάτια τους στο σκληρό πάτωμα, ο μεγαλύτερος άγγελος είδε μια τρύπα στον τοίχο και την επισκεύασε. Όταν ο μικρότερος άγγελος τον ρώτησε γιατί, ο μεγαλύτερος απάντησε: "Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται". Την επόμενη νύχτα οι δύο άγγελοι ήρθαν να ξεκουραστούν σε ένα πολύ φτωχικό σπίτι αλλά ο αγρότης και η γυναίκα του ήταν πολύ φιλόξενοι. Αφού μοιράστηκαν τη λίγη τροφή που είχαν, οι δύο άγγελοι κοιμήθηκαν στο κρεβάτι τους όπου μπορούσαν να έχουν μια ξεκούραστη νύχτα. Όταν βγήκε ο ήλιος, το επόμενο πρωί οι άγγελοι βρήκαν τον αγρότη και την γυναίκα του να κλαίνε. Η μοναδική τους αγελάδα της οποίας το γάλα ήταν το μόνο τους εισόδημα ήταν νεκρή στο λιβάδι.

Ο μικρότερος άγγελος ήταν αναστατωμένος και ρώτησε το μεγαλύτερο πως ήταν δυνατόν και άφησε να γίνει κάτι τέτοιο.

Ο πρώτος άντρας είχε τα πάντα και παρόλα αυτά τον βοήθησες, τον κατηγόρησε εκείνoς. Η δεύτερη οικογένεια είχε ελάχιστα και όμως ήταν πρόθυμη να μοιραστεί τα πάντα και εσύ άφησες την αγελάδα να πεθάνει... "Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται", απάντησε ο μεγαλύτερος άγγελος.

"Όταν μείναμε στο υπόγειο της βίλας, πρόσεξα πως ήταν χρυσός αποθηκευμένος σε εκείνη την τρύπα στον τοίχο. Μια και ο ιδιοκτήτης ήταν τόσο άπληστος και δεν είχε τη διάθεση να μοιραστεί την καλή του τύχη, σφράγισα τον τοίχο ώστε να μην μπορεί να βρει το χρυσό. Εχθές τη νύχτα καθώς κοιμόμασταν στο κρεβάτι του αγρότη ήρθε ο άγγελος του Θανάτου για την γυναίκα του, κι εγώ έδωσα στη θέση της την αγελάδα. Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται".

Μερικές φορές αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν τα πράγματα δεν έχουν το αποτέλεσμα που πρέπει. Αν έχεις πίστη, θα πρέπει να μάθεις να εμπιστεύεσαι και να πιστεύεις ότι το κάθε αποτέλεσμα είναι πάντα προς όφελός σου. Μπορεί να μην το ξέρεις παρά μονάχα πολύ αργότερα.

Μερικοί άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας και γρήγορα φεύγουν.

Το άρθρο επιμελήθηκε ο συνεργάτης του agioritikovima.gr Κυριάκος Διαμαντόπουλος.

Τι είναι οι ΄Αγγελοι;

Οι άγγελοι, είναι όντα ανώτερα, λειτουργικά, δημιουργημένα από τον θεό, που εμείς δύσκολα κατανοούμε, αλλά που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας. 

Είναι προορισμένοι να γίνονται οι κήρυκες του Υψίστου, οι οδηγοί των ανθρώπων, οι φύλακες, οι σοφοί σύμβουλοι, οι προστάτες, αλλά και αυτοί που μας παρηγορούν και μας συμπαραστέκονται από την πρώτη στιγμή της γέννησης μας ως την ύστατη του τάφου μας.

Οι άγγελοι είναι καθαρά πνεύματα. Δεν τα περιορίζει ούτε χρόνος, ούτε χώρος, δεν έχουν ηλικία, ούτε νεότητα, ούτε γηρατειά, αλλά μια ζωή σε όλη την πληρότητα της. Δεν μπορούμε να τους δούμε με τα σωματικά μας μάτια, δεν μπορούμε να έχουμε ούτε καν μια σκιερή εικόνα της μεγαλοσύνης και της ισχύος τους. Εμείς οι θνητοί δεν καταλαβαίνουμε την ελευθερία των ουρανίων αγγέλων και την έκταση του νου τους, λόγω του υλικού εγκεφάλου που διαθέτουμε. Είναι κρυστάλλινα καθαροί, δεν γνωρίζουν πόνο ή δυστυχία, δεν δοκιμάζουν αμφιβολίες ή φόβους, δεν ανήκουν ούτε σε αρσενικό ούτε σε θηλυκό γένος, έχουν τέλεια ομορφιά, αγάπη, ζωή και ενεργητικότητα.

Για να τους ανακαλύψουμε απαιτείται υπερβατική γνώση της μυστικής θεολογίας, ταπεινότητα, και κοίταγμα επάνω και πέρα και ταυτόχρονα πολύ κοντά μας, γιατί ο άγγελος της ψυχής μας στέκεται εδώ, δίπλα μας. Ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης μας εξηγεί ότι δεν είναι δυνατόν ο ανθρώπινος νους να υψωθεί προς εκείνη την άυλη μίμηση και θεωρία των ουρανίων ιεραρχιών, αν δεν χρησιμοποιήσει την αρμόδια σ' αυτόν υλική χειραγώγηση. Πρέπει δηλ. να σκεφτεί τα ορατά κάλλη ως απεικονίσματα της αόρατης ωραιότητας και τα υλικά φώτα, εικόνα της άυλης φωτοδοσίας και όσα άλλα έχουν παραδοθεί υπερκόσμια στις ουράνιες υπάρξεις και με σύμβολα σ' εμάς.

Ουράνιες διακοσμήσεις κατά Διονύσιο Αρεοπαγίτη

Ο Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης κατανέμει τις ουράνιες δυνάμεις σε μια ιεραρχία. Κατά την άποψη μας, λέει, η ιεραρχία είναι ιερή τάξη, γνώση και ενέργεια που είναι κατά το δυνατόν αφομοιωμένη προς τη θεία ομοιότητα και οδηγείται προς τη θεία μίμηση ανάλογα με τη δεδομένη από τον θεό έλλαμψη. Σκοπός της Ιεραρχίας είναι η κατά το δυνατόν αφομοίωση με τον θεό. Κάθε πρόσωπο που ανήκει σε μια ιεραρχία γίνεται τελειότερο σύμφωνα με τη δύναμη μίμησης που έχει. Γίνεται δηλαδή «συνεργός θεού».

Ο Διονύσιος ταξινομεί τους Ουράνιους Νόες σε τρεις τριάδες και σε κάθε τριάδα υπάρχουν τρεις τάξεις Νοών, των οποίων τα ονόματα έχουν σχέση με τις θείες ιδιότητες. Οι αγγελικές τάξεις μεταδίδουν το Φως η μια στην άλλη, έως ότου φτάνει σε μας και μας φωτίζει σύμφωνα με τις διάφορες ικανότητες μας. Οι ουράνιοι άγγελοι έχουν κατ' ευθείαν σχέση με καθεμία ψυχή ξεχωριστά. Με τη δική τους βοήθεια το πνεύμα του ανθρώπου ελευθερώνεται από τα υλικά δεσμά και γνωρίζει την πραγματική αιτία της ύπαρξης. Όσο περισσότερο φωτίζεται η ψυχή, τόσο πιο πολύ βρίσκει τον σκοπό της ύπαρξης της και έρχεται εγγύτερα στον τελικό στόχο της, το καθ' ομοίωσιν.

Πρώτα έρχονται οι ουράνιες υπάρξεις που βρίσκονται πάντα γύρω από τον θεό και που έχουν ενωθεί πολύ στενά μαζί του. Είναι οι πανάγιοι Θρόνοι και τα πολυόμματα και πολύπτερα Χερουβείμ και Σεραφείμ. Αυτή η τριαδική διάταξη είναι η πρώτη Ιεραρχία. Από αυτήν δεν είναι άλλη περισσότερο όμοια με τον θεό και τόσο άμεσα κοντινή στους πρώτους φωτισμούς της θεότητας.

Το όνομα των πανύψηλων Θρόνων σημαίνει την αυστηρή εξαίρεση τους από κάθε χαμόσυρτη ταπεινότητα. Έχουν στηθεί κοντά στον αληθινά Ύψιστο, είναι δεκτικοί της θεϊκής επιφοίτησης, έτοιμοι να δεχτούν ως υπηρέτες τις θείες εντολές.

Το όνομα των Σεραφείμ σημαίνει αυτούς που καίουν ή όσους θερμαίνουν. Υποδεικνύει τη θερμότητα και την οξύτητα και την υπερβολική φλόγα της πλησιέστατης και ανυποχώρητης και αταλάντευτης αεικινησίας τους, αλλά και την ανυψωτική και έντονη δύναμη να αφομοιώνουν τα κατώτερα καθώς τα ξαναθερμαίνουν και τα ξαναφλογίζουν προς την ίδια με τη δική τους θερμότητα.

Η ονομασία Χερουβείμ σημαίνει πλήθος γνώσης ή διάχυση σοφίας. Δηλώνει τη γνωστική και θεοπτική τους ικανότητα, τη δεκτικότητα που έχουν της υπέρτατης φωτοδοσίας και την ικανότητα να θεωρούν τη θεϊκή ομορφιά, ενώ τα ίδια, γεμάτα από τη σοφία που έλαβαν, τη μεταδίδουν στα δεύτερα τους με τη διάχυση της σοφίας που τους δωρήθηκε.

Δεύτερη διάταξη είναι αυτή που αποτελείται από τις Εξουσίες, τις Κυριότητες και τις Δυνάμεις. θεωρούνται οι κυρίαρχοι του διαστήματος και των άστρων. Ο δικός μας πλανήτης, κατά συνέπεια, ως μέρος του σύμπαντος, βρίσκεται κάτω από τη δική τους κυριαρχία. Δεν έχουμε όμως άμεση επαφή με το δεύτερο χορό των αγγέλων. Η ενδιάμεση τούτη διάταξη των θείων πνευμάτων καθαίρεται, φωτίζεται και τελεσιουργείται από τους θεαρχικούς φωτισμούς που δίνονται σ' αυτήν μέσω της πρώτης ιεραρχικής διάταξης.

Τρίτη, τέλος, των ουράνιων ιεραρχιών είναι η διάταξη των Αρχών, των Αρχαγγέλων και των Αγγέλων.

Η τελευταία αυτή τριάδα έχει τη γη μας κάτω από την ιδιαίτερη φροντίδα της και προστασία. Είναι ο ιεκτελεστές του θελήματος του θεού, οι διαρκείς φύλακες των τέκνων του και οι αγγελιαφόροι του. Οι Αρχάγγελοι έχουν έντονη ατομικότητα και αποτελούν ένα ιδιαίτερο τάγμα ουρανίων πνευμάτων, τα οποία συνδυάζουν και τη φύση των Αρχών και τη φύση των Αγγέλων. Στην Αγία Γραφή αναφέρονται τα ονόματα 3 από αυτούς.

Μιχαήλ: (ποιος ομοιάζει με τον θεό;) Κορυφαίος των ουρανίων πνευμάτων. Αυτός που νίκησε τον Δράκοντα και τον πέταξε από τον Παράδεισο. 

Γαβριήλ: (ο ήρωας του θεού) που εμφανίστηκε στη Θεοτόκο 

Ραφαήλ: (ο Κύριος θεραπεύει) Είναι ο επικεφαλής στους φύλακες αγγέλους. Αυτός που μεταφέρει τις προσευχές μας στον Κύριο, ο άγγελος των καλών πράξεων, της θεραπείας και ο προστάτης όσων ταξιδεύουν. 

http://lerakis.blogspot.com/2010/02/blog-post_13.html

Το σχετικό βιβλίο του Διονυσίου του Αεροπαγίτου ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ θα το βρείτε εδω

Read More

Ψυχαγωγία

Read More

υπεύθυνη δήλωση

Κάθε υπόδειξη, τεκμηριωμένη διόρθωση ή έγγραφη συμπαράσταση είναι ευπρόσδεκτη. Ο παρών ιστοχώρος είναι ιδιωτικός (προσωπικός), λειτουργεί αφιλοκερδώς και δεν έχει κερδοσκοπικό ή άλλο σκοπό. Εάν, δίχως την πρόθεσή μας θίγουμε πνευματικά δικαιώματα, παρακαλούμε για την άμεση ενημέρωσή μας στο:nisosagion@gmail.com

παράλειψη που δεν έγινε η δήλωση αυτή σε προγενέστερο χρόνο.Ευχαριστώ.

Read More

Διαφορά δαιμονισμένου από σατανιστή

Το γένος αυτό των δαιμόνων, δεν εκπορεύεται "ειμή εν προσευχή και νηστεία...Ο Κύριος

Δεν υπάρχει κάποια κ

Read More

Μαγεία

Λευκή και μαύρη μαγεία

Ακραίες αποκρυφιστικές τεχνικές στο φως της Ορθοδοξίας

Κείμενο από το έντυπο: «Ορθοδοξία και αίρεσις» της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας, τεύχ. 62, Μάϊ. - Ιουν. 2009

Η μαγεία στον κόσμο της επιστήμης

Σε παλαιότερα τεύχη του εντύπου μας είχαμε αναφερθεί γενικά στο φαινόμενο του αποκρυφισμού και στις διάφορες μορφές του. Αποκρυφισμός είναι η πίστη σε απόκρυφες (=δαιμονικές) δυνάμεις και η χρήση απόκρυφων (=δαιμονικών) τεχνικών για την επαφή και προσέγγιση με αυτές τις δυνάμεις. Στις πιο ακραίες μορφές του ανήκουν και οι τεχνικές της λευκής και μαύρης μαγείας, με ευρύτατη εξάπλωση στην εποχή μας, παρά το γεγονός, ότι θεωρείται εποχή της τεχνολογίας και της επιστήμης. Λόγω ακριβώς της μεγάλης εξάπλωσης αυτών των τεχνικών, θεωρήσαμε σκόπιμο να αφιερώσουμε το τεύχος αυτό στο συγκεκριμένο πρόβλημα, απαντώντας σε ερωτήματα, όπως: Υπάρχουν μάγια στην εποχή μας; Τι δύναμη έχουν τα μάγια και μέχρι που εκτείνεται η επίδρασή τους; Υπάρχει καλή μαγεία εκτός από κακή; Σε τι διαφέρει η λευκή από τη μαύρη μαγεία; Τι συνέπειες έχει η ενασχόληση με τη μαγεία; Πως αντιμετωπίζει το φαινόμενο η Εκκλησία μας;

Προκαταβολικά οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι, έναντι του φαινομένου, εμφανίζονται συνήθως (ακόμη και μεταξύ ανθρώπων της Εκκλησίας) δυο ακραίες, εντελώς εσφαλμένες και διαμετρικά αντίθετες μεταξύ τους τοποθετήσεις. Η πρώτη δεν αποδέχεται καν την ύπαρξη της μαγείας. Θεωρεί πως ό,τι εμφανίζεται ως μαγεία αποτελεί είτε απάτη (κάποιοι εξαπατούν και εκμεταλλεύονται συνανθρώπους τους μέσω τέτοιων «τεχνασμάτων»), είτε τύχη (δυσάρεστα περιστατικά η μορφές κακού, που εμφανίζονται ως αποτελέσματα μαγείας, θεωρούνται απλώς ως προϊόντα τύχης η εκλαμβάνονται ως συμπτώσεις). Κατά τη δεύτερη άποψη, αντίθετα, κάθε κακό με φυσική συνήθως αιτία, εκλαμβάνεται ως αποτέλεσμα μαγείας, με συνέπεια να προκαλείται αδικαιολόγητος φόβος η ακόμη και πανικός μεταξύ των ανθρώπων. Τι ακριβώς είναι, όμως, η μαγεία;

Ύπαρξη και ουσία της μαγείας

Η ύπαρξη της μαγείας επιβεβαιώνεται από πραγματικά και ιστορικά δεδομένα. Το φαινόμενο είναι διαχρονικό και πανανθρώπινο, είναι φαινόμενο που υπήρχε προ του Χριστού και συναντάται σε κάθε κοινωνία. Όλες σχεδόν οι πρωτόγονες θρησκείες έχουν έντονα μαγικό χαρακτήρα. Στην αρχαία Ελλάδα η θέση του μάγου (μάντη) ήταν ιδιαίτερα τιμητική. Το ίδιο συνέβαινε και σε άλλους λαούς της αρχαιότητας. Η Καινή Διαθήκη αναφέρεται σε περιπτώσεις μάγων της εποχής, όπως ο Σίμων (Πράξ. 8,9-24), ο Ελύμας (Πράξ. 13,8), η «μαντευομένη» των Φιλίππων (Πράξ. 16, 16) κ.α.

Η Παλαιά Διαθήκη μαρτυρεί σαφώς για την ευρεία διάδοση του φαινομένου (Εξοδ. 7, 10-12). Στον Μεσαίωνα είχε προσλάβει τεράστιες διαστάσεις στην Ευρώπη και αλλού. Ακόμη και σήμερα σε πρωτόγονες φυλές της Αφρικής ο μάγος του χωριού συγκεντρώνει στο πρόσωπό του όλες τις εξουσίες: είναι ο «ιερεύς», ο «πρόεδρος», ο «ιατρός», ο «δικαστής», ο άνθρωπος στον οποίο καταφεύγουν οι πάντες για τη «λύση» όλων των προβλημάτων τους.

Ο μάγος αυτός ενδέχεται να είναι και ένα μικρό παιδί! Στην εποχή μας οι διαστάσεις της μαγείας μεταξύ των πολιτισμένων λαών πιστοποιούνται από την πληθώρα αναφορών για μάγους, μέντιουμ, μελλοντολόγους, αστρολόγους κ.λ.π. σε περιοδικά, εφημερίδες και μέσα ενημερώσεως (τηλεόραση), από τη συνεχώς αυξανόμενη εκδοτική παραγωγή αποκρυφιστικών βιβλίων, που έχει κατακλύσει την εκδοτική αγορά, και ιδιαίτερα από την ευρύτατη χρήση σύγχρονων ηλεκτρονικών μέσων, όπως το διαδίκτυο (internet). Πρόκειται για ολόκληρο κύκλωμα αποκρυφισμού, που διακινεί τεράστια χρηματικά ποσά από εκμετάλλευση συνανθρώπων μας.

Στον εξωχριστιανικό χώρο η μαγεία αποτελεί συνήθως προσπάθεια του ανθρώπου να ελέγξει άγνωστες (απόκρυφες) η «θεϊκές» δυνάμεις, θέτοντάς τες στην υπηρεσία του. Οι αγνοούντες τη χριστιανική πίστη δεν αντιλαμβάνονται, προφανώς, ότι αυτές οι απόκρυφες η «θεϊκές» δυνάμεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά δαιμονικές δυνάμεις.

Στον Ορθόδοξο χώρο η ύπαρξη της μαγείας συνδέεται άρρηκτα με την πραγματική ύπαρξη του διαβόλου: αν υπάρχει ο διάβολος, υπάρχει και μαγεία (αφού η μαγεία είναι ένα από τα κατ' εξοχήν «έργα» του διαβόλου). Όπως είναι γνωστό, η Ορθόδοξη Παράδοση δέχεται, ότι ο διάβολος υπάρχει πραγματικά. Δεν είναι μια αφηρημένη έννοια η εικόνα η προσωποποίηση του κακού. Είναι συγκεκριμένη ύπαρξη, η μάλλον πολλές συγκεκριμένες υπάρξεις, αφού υπάρχουν πολλά δαιμόνια («λεγεώνες» δαιμονίων). Ο διάβολος είναι δημιούργημα του Θεού με αγγελική φύση, που εξέπεσε, όμως, από την κατάσταση της δόξης, στην οποία τον έθεσε ο Θεός, κάνοντας κακή χρήση της ελευθερίας του, και έγινε άγγελος σκοτεινός και εργάτης του κακού. Η πτώση του Εωσφόρου (του πρώτου των Αγγέλων) συμπαρέσυρε ολόκληρο τάγμα στην ίδια κατάσταση, με αποτέλεσμα ένα πλήθος Αγγέλων να μεταβληθεί σε δαίμονες.

Ο διάβολος εμφανίζεται αμέσως μετά τη δημιουργία του ανθρώπου και τον συμπαρασύρει στην πτώση. Η πτώση του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα της «απάτης του όφεως», λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας, γι' αυτό μετά απ' αυτήν ο διάβολος κυριάρχησε στον κόσμο (Ιω. 12, 31, Εφεσ. 6,12), υποδουλώνοντας όχι μόνο ολόκληρη την ανθρωπότητα, αλλά και την άλογη κτίση (Ρωμ. 8, 20-22).

Η κυριαρχία του διαβόλου επέφερε τη γενική επικράτηση των δαιμονικών «έργων», όπως η αμαρτία, οι δαιμονικές τεχνικές της μαγείας, της μαντείας και του αποκρυφισμού γενικά, η ίδια η λατρεία του διαβόλου (σατανισμός) και πολλά άλλα, μέσω των οποίων ο διάβολος καταδυναστεύει τον κόσμο.

Πως, όμως, καταδυναστεύει ο διάβολος; Ποια δύναμη έχουν τα δαιμονικά «έργα»; Μπορούν οι δαιμονικές τεχνικές (η μαγεία) να προξενήσουν κακό

Κατά την Ορθόδοξη Παράδοση ο διάβολος δεν έχει μόνο πραγματική ύπαρξη, αλλά και πραγματική δύναμη. Η δύναμή του υπερβαίνει κατά πολύ την ανθρώπινη. Μπορεί να προκαλέσει καταστροφές, μπορεί να προκαλέσει ασθένειες, μπορεί να προκαλέσει ακόμη και το θάνατο, όπως βλέπουμε στο βιβλίο του Ιώβ (κεφ. 1 και 2). Βέβαια, η δύναμη αυτή δεν είναι ανεξέλεγκτη. Έχει όρια και περιορισμούς και δρα, όσο της επιτρέπει ο Θεός(Ιώβ, 1,12 και 2,6)· γιατί, παρά τη γενική κυριαρχία του διαβόλου στον κόσμο, έσχατος κυρίαρχος παραμένει ο Θεός.

Η δύναμη του διαβόλου, όπως εκδηλώνεται μέσω των δαιμονικών τεχνικών (μαγεία, αποκρυφισμός), μπορεί να επηρεάσει άμεσα όσους του παραχωρούν δικαιώματα με τις προσωπικές τους αμαρτίες και δεν είναι κατοχυρωμένοι με τη Χάρη του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να υποτιμούμε τη δύναμη της μαγείας. Ο άγιος Κυπριανός ήταν μάγος πριν γίνει Χριστιανός. Ασκούσε συστηματικά τη μαγεία και η άσκησή της είχε στην περίπτωσή του, ορατά αποτελέσματα! Δεν αποκλείονται, βέβαια, και οι περιπτώσεις απάτης: κάποιοι δηλ. προσποιούνται το μάγο, χωρίς να έχουν πραγματική σχέση με τη μαγεία, με σκοπό την οικονομική εκμετάλλευση των αφελών. Απαιτείται, λοιπόν, διάκριση, γιατί ό,τι εμφανίζεται ως μαγεία, δεν είναι πάντοτε μαγεία.

Είδη μαγείας υπάρχουν πολλά. Στο Ευχολόγιο της Εκκλησίας αναφέρονται η φαρμακεία, η ειδωλολατρία, η αστρομαντεία, η αστρολογία, η νεκρομαντεία, η ορνεοσκοπία....

Σ' αυτά μπορεί να προστεθούν και κάποιες φαινομενικά ακίνδυνες τεχνικές, όπως το «ξεμάτιασμα» (με διάφορες μεθόδους και όχι με την «Ευχή επί βασκανίαν», που διαβάζεται από Ιερείς), το «ρίξιμο των χαρτιών», η «μελέτη του καφέ», η χρησιμοποίηση «φυλακτών», όπως χάντρες «για το μάτι», αντικείμενα που φέρνουν «γούρι» κ.α.

Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών είναι η δαιμονική προέλευση και ότι απ' αυτά επιτελείται το κακό (μόνο το κακό), που είναι το κατ' εξοχήν έργο του διαβόλου. Συνήθως η μαγεία διακρίνεται σε λευκή και μαύρη. Κάποιοι πιστεύουν ότι κακή είναι μόνο η μαύρη, ενώ η λευκή είναι καλή μαγεία (γίνεται «για καλό»). Άλλοι πιστεύουν ότι η μαύρη μαγεία επικαλείται κακά πνεύματα, ενώ η λευκή επικαλείται καλά πνεύματα και άλλοι πιστεύουν ότι η μαύρη μαγεία «δένει», ενώ η λευκή «λύνει» τα μάγια. Όμως, όπως ήδη αναφέραμε, η μαγεία (τόσο η μαύρη, όσο και η λευκή) έχει δαιμονική προέλευση και σχετίζεται μόνο με το κακό. Δεν υπάρχει, λοιπόν καλή μαγεία, ούτε μαγεία που «λύνει» τα μάγια. Η μαγεία γίνεται πάντα για κακό.

Η μόνη διαφορά μεταξύ λευκής και μαύρης μαγείας είναι ότι στη μαύρη το κακό φαίνεται, ενώ στη λευκή το κακό κρύβεται, εμφανίζεται δηλ. με το προσωπείο του καλού. Πρόκειται για πολύ γνωστή τακτική του διαβόλου: «αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός», λέει η Αγία Γραφή (Β' Κορ. 11,14).

Κατά τον ίδιο τρόπο, τα όργανά του, οι μάγοι, «μετασχηματίζονται ως διάκονοι δικαιοσύνης» (Β' Κορ. 11,15): λένε ότι «λύνουν» μάγια και ότι κάνουν «το καλό». Η δαιμονική απάτη, που κρύβεται κάτω από Ορθόδοξο χριστιανικό προσωπείο, φθάνει κάποιες φορές σε σημείο, ώστε πολλοί μάγοι να έχουν τον χώρό τους γεμάτο με ιερές εικόνες και άλλα χριστιανικά σύμβολα η να δίνουν ακόμη και «πνευματικές συμβουλές» («Για να λυθεί το πρόβλημά σου, πρέπει να κάνεις τόσα Ευχέλαια, τόσες Λειτουργίες, να κοινωνήσεις τόσες φορές!» κ.λ.π).

Υπάρχουν αγαθά πνεύματα στον «απόκρυφο» κόσμο;

Η Ορθόδοξη Παράδοση κάνει λόγο για αόρατο και όχι για απόκρυφο κόσμο και απόκρυφες δυνάμεις. Στον κόσμο αυτό, εκτός από το Θεό (το Δημιουργό του αόρατου κόσμου), υπάρχουν μόνο οι Άγγελοι, οι δαίμονες και οι ψυχές των ανθρώπων (των κεκοιμημένων). Τίποτε άλλο απ' αυτά δεν υπάρχει.

Και οι μόνες δυνάμεις (ενέργειες), που υπάρχουν γενικά στον κόσμο, είναι οι θεϊκές, οι δαιμονικές και οι φυσικές δυνάμεις. Ο τρόπος επικοινωνίας με τους Αγγέλους είναι γνωστός: γίνεται με την προσευχή, με την ταπείνωση, με την άσκηση, με τον εκκλησιαστικό βίο, με τη μυστηριακή ζωή. Η επικοινωνία με τους Αγγέλους (με τους Αγίους, με το Θεό) δεν έχει εξαναγκαστικό χαρακτήρα, δηλ. δεν εξαναγκάζουμε τους Αγγέλους να επικοινωνήσουν μαζί μας με κάποιες τεχνικές, όπως συμβαίνει στον χώρο της μαγείας (όπου ισχύει η αρχή της συναλλαγής: «do ut des», «δος μου για να σου δώσω»).

Ούτε υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ειδικό «χάρισμα» να επικοινωνούν με τα πνεύματα. Για όλους ισχύουν οι ίδιες ακριβώς προϋποθέσεις. Πέρα από τον τρόπο που περιγράψαμε, κάθε άλλη μορφή επικοινωνίας με αόρατες ή «απόκρυφες» δυνάμεις, ή με πνεύματα (πονηρά ή «αγαθά») είναι επικοινωνία με δαιμονικά πνεύματα και με δαιμονικές δυνάμεις!

Συνέπειες και επιπτώσεις της μαγείας

Για να κατανοήσουμε τις συνέπειες και επιπτώσεις της μαγείας, πρέπει να γνωρίζουμε, ότι ισχύει ως γενική και απαράβατη αρχή ότι «τίποτε καλό δεν προέρχεται εκ του διαβόλου».

Η υμνολογία της Εκκλησίας μας τονίζει χαρακτηριστικά ότι ο διάβολος είναι για μας ο «εχθρός» και ο «ανθρωποκτόνος» (αυτός που θέλει το θάνατό μας). Ο «εχθρός» ποτέ δεν θέλει το καλό. Πολλές φορές προσποιείται το φίλο, για να τον εμπιστευθούμε και να μας εξοντώσει. Ό,τι «καλό», προέρχεται ενδεχομένως από τη μαγεία, αποτελεί μέθοδο απάτης για να ακολουθήσει μεγαλύτερο κακό. Όπως έχει χαρακτηριστικά ειπωθεί, «ο διάβολος ίσως δανείζει, αλλά ουδέποτε χαρίζει». Ό,τι δίνει, το ξαναπαίρνει, και το ξαναπαίρνει με πολύ υψηλό τόκο! Μόνο ο Θεός χαρίζει. Μόνο ο Θεός παρέχει «δωρεάν» (χωρίς να απαιτεί ανταπόδοση η επιστροφή). Μόνο από το Θεό προέρχεται «παν δώρημα τέλειον» (κάθε πλήρες και ολοκληρωμένο δώρο). Μόνο ο Θεός δίνει τα δώρα Του «εις πλησμονήν» (μέχρι που να χορτάσει πλήρως ο άνθρωπος).

Το κακό, που προέρχεται από τη μαγεία, είναι η δυστυχία του ανθρώπου στην παρούσα ζωή (φυσικός κίνδυνος), με διάφορες μορφές κακού, ασθένειες, ατυχήματα, διαζύγια, έριδες, διαμάχες, καταστροφές κ.α., και η αιώνια κόλαση στη μέλλουσα ζωή (πνευματικός κίνδυνος). Φυσικούς κινδύνους διατρέχουν όλοι οι άνθρωποι γενικά. Τους κατ' εξοχήν κινδύνους, δηλ. τους πνευματικούς, διατρέχουν επιπλέον α) όσοι εξασκούν τη μαγεία και β) όσοι καταφεύγουν σε μάγους για βοήθεια και συμβουλές. Ας δούμε τις δύο αυτές περιπτώσεις, που συνιστούν έκπτωση από τη χριστιανική πίστη με άμεσες επιπτώσεις στη σωτηρία.

Στο άγιο Βάπτισμα έχουμε δώσει φρικτές υποσχέσεις ενώπιον του Θεού, ότι «αποτασσόμεθα τω σατανά και πάσι τοις έργοις αυτού και πάση τη λατρεία αυτού και πάσι τοις αγγέλοις αυτού και πάση τη πομπή αυτού». Υποσχεθήκαμε δηλ. ότι αρνούμεθα όλα, όσα έχουν σχέση με το σατανά (τα πάντα) και ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμία σχέση μαζί του. Δεν έχει σημασία, αν τις υποσχέσεις αυτές, τις έδωσε για μας ο Ανάδοχος (ο Νουνός μας), σημασία έχει ότι οι υποσχέσεις αυτές, συνδέονται με τη χριστιανική μας ιδιότητα: όσο τις τηρούμε, συνεχίζουμε να είμαστε Χριστιανοί, και αν τις αθετήσουμε, παύουμε να είμαστε Χριστιανοί. Η επιστροφή, λοιπόν, στα δαιμονικά «έργα» αποτελεί άρνηση του Χριστού και αθέτηση του αγίου Βαπτίσματος.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν την κατάσταση όσων καταφεύγουν σε μάγους για βοήθεια, όμοια με αυτή των «πεπτωκότων» της εποχής των διωγμών, όσων δηλ. αρνήθηκαν το Χριστό και θυσίασαν στα είδωλα! Χειρότερη είναι, οπωσδήποτε, η κατάσταση όσων εξασκούν τη μαγεία: «τις δε κοινωνία φωτί προς σκότος; τις δε συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαλ» (Β' Κορ. 6,14: τι σχέση μπορεί να έχει το φως με το σκοτάδι, ο Χριστός με το διάβολο;). Λέει χαρακηριστικά ο άγ. Γρηγόριος Νύσσης ότι όσοι καταφεύγουν σε μάγους, πιεζόμενοι από κάποια «ανυπόφορον ανάγκην», πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη επιείκεια, δηλ. όπως, όσοι αρνήθηκαν το Χριστό μετά από βασανιστήρια («δια βασάνων»).
Όσοι, όμως, καταφεύγουν σε μάγους από περιφρόνηση (αμφιβάλλοντας ότι ο Χριστός είναι Θεός και ότι μπορεί να τους απελευθερώσει από κάθε κάκωση και συμφορά), πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως όσοι αρνήθηκαν τον Χριστό με τη θέλησή τους, δηλ., αν μετανοήσουν, να μην κοινωνούν σε όλη τους τη ζωή, παρά μόνο, όταν πλησιάζει ο θάνατος, και να μην προσεύχονται στην Εκκλησία μαζί με τους άλλους Χριστιανούς, αλλά μόνοι τους στο σπίτι (Πηδάλιον, έκδ. Αστήρ, 1982, σ. 275).

Το ίδιο αυστηροί είναι και οι κανόνες της Εκκλησίας. Ο ξα' της Πενθέκτης Οικ. Συνόδου, επιβάλλει έξι χρόνια αποχής από τη Θ. Κοινωνία σε όσους καταφεύγουν σε μάγους ή εξασκούν απλές μορφές μαντείας....

Ο λβ' του αγ. Ιωάννου του Νηστευτού, περιορίζει το επιτίμιο σε τρία χρόνια, προσθέτωντας, όμως, μετάνοιες και αυστηρή νηστεία (ξηροφαγία) για κάθε μέρα.

Ο οβ' του Μ. Βασιλείου κανονίζει το ίδιο αμάρτημα, όμοια με το αμάρτημα του φόνου. Οι ιεροί κανόνες χρησιμοποιούν μια χαρακτηριστική έκφραση για όσους καταφεύγουν σε μάγους: «οι μάντεσιν εαυτούς εκδιδόντες», δηλ. αυτοί που παραδίδουν τον εαυτό τους (την ψυχή και το σώμα τους) στους μάντεις (Πηδάλιον, σ. 272).

Η αντιμετώπιση του φαινομένου

Η δύναμη του διαβόλου, όπως είδαμε, είναι μεγάλη, όμως πολύ μεγαλύτερη είναι η δύναμη του Χριστού. Η δαιμονική δύναμη δεν αντιμετωπίζεται με ανθρώπινες δυνάμεις.

Όταν μετά την πτώση ο διάβολος και τα δαιμονικά «έργα» κυριάρχησαν στον κόσμο, ο άνθρωπος δεν μπορούσε να κάνει τίποτε για τη σωτηρία του. Όμως ο Θεός, που είναι αγάπη κατά την Αγ. Γραφή (Α' Ιω, 4,8), δεν ήθελε να βλέπει «τυραννούμενον υπό του διαβόλου το γένος των ανθρώπων». Αποφάσισε, λοιπόν, να έλθει ο Ίδιος στον κόσμο και να γίνει άνθρωπος, για να διαλύσει τα δαιμονικά «έργα»: «εις τούτο εφανερώθη ο υιος του ανθρώπου, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α' Ιω. 3,8).

Με την Ανάστασή Του ο Χριστός «έδησε τον ισχυρόν» (Ματθ. 12,29) και «κατήργησε τον διάβολον» (Εβρ. 2,14). Για τον Χριστό, ο πρώην ισχυρός, είναι τώρα δεμένος και η δύναμη του έχει ήδη καταργηθεί!

Το ίδιο ισχύει και για όσους είναι μαζί με τον Χριστό, για τους πραγματικούς Χριστιανούς. Σ' αυτούς δεν έχει εξουσία ο διάβολος ή οι ενέργειές του και η μαγεία δεν έχει καμία επίδραση.

Αντίθετα, για όσους δεν είναι μαζί με τον Χριστό ισχύει ό,τι ίσχυε πριν έλθει ο Χριστός στον κόσμο. Ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ο άγ. Κυπριανός ήταν μάγος και η αγία Ιουστίνα ήταν μια νεαρή Χριστιανή. Πίστευε στο Χριστό, κοινωνούσε τακτικά και αγωνιζόταν, όσο μπορούσε, εναντίον της αμαρτίας.

Ο Κυπριανός εφάρμοσε όλα τα τεχνάσματα της μαγικής «τέχνης» εναντίον της, επικαλέσθηκε τα πιο ισχυρά δαιμόνια. Όμως, στην Αγία δεν είχαν καμιά επίδραση, ενώ σ' όλους τους άλλους είχαν! Κατάλαβε τότε ότι υπάρχει μια δύναμη πολύ πιο ισχυρή απ' αυτήν που γνώριζε ως τότε, η δύναμη του Χριστού. Αποφάσισε, λοιπόν, να γίνει Χριστιανός! Και έγινε όχι μόνο Χριστιανός, αλλά και Άγιος, με το χάρισμα να εκδιώκει τα πονηρά πνεύματα και να απαλλάσσει από τις επιδράσεις της μαγείας!

Τι πρέπει να κάνει κάποιος για να είναι ουσιαστικά ενωμένος με το Χριστό και απαλλαγμένος από κάθε δαιμονική επίδραση;

Η ένωση με το Χριστό δεν γίνεται με κανέναν άλλο τρόπο, παρά μόνο με τα Μυστήρια της Εκκλησίας, ιδιαίτερα με το Βάπτισμα και τη Θεία Ευχαριστία. Στο Βάπτισμα ο άνθρωπος «ενδύεται» τον Χριστό και στη Θ. Ευχαριστία ενώνεται συνεχώς μαζί Του, κοινωνώντας το Σώμα και το Αίμα Του. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να μας ενώσει με το Χριστό, ούτε η πίστη, ούτε τα καλά μας έργα, ούτε η «αγάπη» μας προς Αυτόν. Όλα αυτά είναι, βέβαια, προϋποθέσεις για τη συμμετοχή στα Μυστήρια (π.χ. δεν μπορεί να κοινωνεί κάποιος αν δεν πιστεύει στον Χριστό, η αν υπόκειται σε βαριά αμαρτήματα), δεν είναι όμως ικανά να μας ενώσουν μαζί Του. Τακτική, λοιπόν, (συνεχής) Θεία Κοινωνία είναι το ισχυρότερο όπλο εναντίον της μαγείας.

Επίσης απόλυτα απαραίτητη είναι η ιερά Εξομολόγηση, το Μυστήριο  που μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία. Η Εξομολόγηση πρέπει να είναι καθαρή (ειλικρινής). Χωρίς αυτήν η Θ. Κοινωνία είναι ανώφελη και πολλές φορές βλαπτική (Α' Κορ. 11, 27-31))!

Αλλά και ο άμεμπτος βίος είναι προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της μαγείας (η πλήρης αποχή από τα μεγάλα αμαρτήματα και η κατά το δυνατόν αποφυγή των μικρών), δεδομένου ότι η αμαρτία ανοίγει τη θύρα για την είσοδο των δαιμονικών επιδράσεων. Όπου διαπιστώνονται συγκεκριμένες επιδράσεις (μαγικά αντικείμενα κ.λ.π), πρέπει να προσκαλείται ο Ιερεύς και να διαβάζει τις ειδικές Ευχές γι' αυτές τις περιπτώσεις. Επίσης απαραίτητος είναι ο τακτικός εκκλησιασμός, αφού εκεί «καθαιρούνται αι δυνάμεις του σατανά» κατά τον άγ. Ιγνάτιο (ΒΕΠΕΣ, τ. 2, σ. 266).

Αυτά είναι τα πνευματικά όπλα, με τα οποία αντιμετωπίζεται η μαγεία. Όποιος τα χρησιμοποιεί, μπορεί να λέει μαζί με τον Ψαλμωδό: «Κύριος φωτισμός μου και Σωτήρ μου, τίνα φοβηθήσομαι; Κύριος υπερασπιστής της ζωής μου, από τίνος δειλιάσω;» (Ψαλμ. 26,1).

Ιερεύς Σωτήριος Ο. Αθανασούλιας

Read More

Σχετικά με τους εξορκισμούς........ προσοχή

Λευκή και μαύρη μαγεία

Ακραίες αποκρυφιστικές
τεχνικές στο φως της Ορθοδοξίας

Κείμενο από το έντυπο
«Ορθοδοξία και αίρεσις» της
Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας,
τεύχ. 62, Μάϊ. - Ιουν. 2009

Η μαγεία στον κόσμο της επιστήμης

Σε παλαιότερα τεύχη του εντύπου μας είχαμε αναφερθεί γενικά στο φαινόμενο του αποκρυφισμού και στις διάφορες μορφές του. Αποκρυφισμός είναι η πίστη σε απόκρυφες (=δαιμονικές) δυνάμεις και η χρήση απόκρυφων (=δαιμονικών) τεχνικών για την επαφή και προσέγγιση με αυτές τις δυνάμεις. Στις πιο ακραίες μορφές του ανήκουν και οι τεχνικές της λευκής και μαύρης μαγείας, με ευρύτατη εξάπλωση στην εποχή μας, παρά το γεγονός, ότι θεωρείται εποχή της τεχνολογίας και της επιστήμης. Λόγω ακριβώς της μεγάλης εξάπλωσης αυτών των τεχνικών, θεωρήσαμε σκόπιμο να αφιερώσουμε το τεύχος αυτό στο συγκεκριμένο πρόβλημα, απαντώντας σε ερωτήματα, όπως: Υπάρχουν μάγια στην εποχή μας; Τι δύναμη έχουν τα μάγια και μέχρι που εκτείνεται η επίδρασή τους; Υπάρχει καλή μαγεία εκτός από κακή; Σε τι διαφέρει η λευκή από τη μαύρη μαγεία; Τι συνέπειες έχει η ενασχόληση με τη μαγεία; Πως αντιμετωπίζει το φαινόμενο η Εκκλησία μας;

Προκαταβολικά οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι, έναντι του φαινομένου, εμφανίζονται συνήθως (ακόμη και μεταξύ ανθρώπων της Εκκλησίας) δυο ακραίες, εντελώς εσφαλμένες και διαμετρικά αντίθετες μεταξύ τους τοποθετήσεις. Η πρώτη δεν αποδέχεται καν την ύπαρξη της μαγείας. Θεωρεί πως ό,τι εμφανίζεται ως μαγεία αποτελεί είτε απάτη (κάποιοι εξαπατούν και εκμεταλλεύονται συνανθρώπους τους μέσω τέτοιων «τεχνασμάτων»), είτε τύχη (δυσάρεστα περιστατικά η μορφές κακού, που εμφανίζονται ως αποτελέσματα μαγείας, θεωρούνται απλώς ως προϊόντα τύχης η εκλαμβάνονται ως συμπτώσεις). Κατά τη δεύτερη άποψη, αντίθετα, κάθε κακό με φυσική συνήθως αιτία, εκλαμβάνεται ως αποτέλεσμα μαγείας, με συνέπεια να προκαλείται αδικαιολόγητος φόβος η ακόμη και πανικός μεταξύ των ανθρώπων. Τι ακριβώς είναι, όμως, η μαγεία;

Ύπαρξη και ουσία της μαγείας

Η ύπαρξη της μαγείας επιβεβαιώνεται από πραγματικά και ιστορικά δεδομένα. Το φαινόμενο είναι διαχρονικό και πανανθρώπινο, είναι φαινόμενο που υπήρχε προ του Χριστού και συναντάται σε κάθε κοινωνία. Όλες σχεδόν οι πρωτόγονες θρησκείες έχουν έντονα μαγικό χαρακτήρα. Στην αρχαία Ελλάδα η θέση του μάγου (μάντη) ήταν ιδιαίτερα τιμητική. Το ίδιο συνέβαινε και σε άλλους λαούς της αρχαιότητας. Η Καινή Διαθήκη αναφέρεται σε περιπτώσεις μάγων της εποχής, όπως ο Σίμων (Πράξ. 8,9-24), ο Ελύμας (Πράξ. 13,8), η «μαντευομένη» των Φιλίππων (Πράξ. 16, 16) κ.α.

Η Παλαιά Διαθήκη μαρτυρεί σαφώς για την ευρεία διάδοση του φαινομένου (Εξοδ. 7, 10-12). Στον Μεσαίωνα είχε προσλάβει τεράστιες διαστάσεις στην Ευρώπη και αλλού. Ακόμη και σήμερα σε πρωτόγονες φυλές της Αφρικής ο μάγος του χωριού συγκεντρώνει στο πρόσωπό του όλες τις εξουσίες: είναι ο «ιερεύς», ο «πρόεδρος», ο «ιατρός», ο «δικαστής», ο άνθρωπος στον οποίο καταφεύγουν οι πάντες για τη «λύση» όλων των προβλημάτων τους.

Ο μάγος αυτός ενδέχεται να είναι και ένα μικρό παιδί! Στην εποχή μας οι διαστάσεις της μαγείας μεταξύ των πολιτισμένων λαών πιστοποιούνται από την πληθώρα αναφορών για μάγους, μέντιουμ, μελλοντολόγους, αστρολόγους κ.λ.π. σε περιοδικά, εφημερίδες και μέσα ενημερώσεως (τηλεόραση), από τη συνεχώς αυξανόμενη εκδοτική παραγωγή αποκρυφιστικών βιβλίων, που έχει κατακλύσει την εκδοτική αγορά, και ιδιαίτερα από την ευρύτατη χρήση σύγχρονων ηλεκτρονικών μέσων, όπως το διαδίκτυο (internet). Πρόκειται για ολόκληρο κύκλωμα αποκρυφισμού, που διακινεί τεράστια χρηματικά ποσά από εκμετάλλευση συνανθρώπων μας.

Στον εξωχριστιανικό χώρο η μαγεία αποτελεί συνήθως προσπάθεια του ανθρώπου να ελέγξει άγνωστες (απόκρυφες) η «θεϊκές» δυνάμεις, θέτοντάς τες στην υπηρεσία του. Οι αγνοούντες τη χριστιανική πίστη δεν αντιλαμβάνονται, προφανώς, ότι αυτές οι απόκρυφες η «θεϊκές» δυνάμεις δεν είναι τίποτε άλλο παρά δαιμονικές δυνάμεις.

Στον Ορθόδοξο χώρο η ύπαρξη της μαγείας συνδέεται άρρηκτα με την πραγματική ύπαρξη του διαβόλου: αν υπάρχει ο διάβολος, υπάρχει και μαγεία (αφού η μαγεία είναι ένα από τα κατ' εξοχήν «έργα» του διαβόλου). Όπως είναι γνωστό, η Ορθόδοξη Παράδοση δέχεται, ότι ο διάβολος υπάρχει πραγματικά. Δεν είναι μια αφηρημένη έννοια η εικόνα η προσωποποίηση του κακού. Είναι συγκεκριμένη ύπαρξη, η μάλλον πολλές συγκεκριμένες υπάρξεις, αφού υπάρχουν πολλά δαιμόνια («λεγεώνες» δαιμονίων). Ο διάβολος είναι δημιούργημα του Θεού με αγγελική φύση, που εξέπεσε, όμως, από την κατάσταση της δόξης, στην οποία τον έθεσε ο Θεός, κάνοντας κακή χρήση της ελευθερίας του, και έγινε άγγελος σκοτεινός και εργάτης του κακού. Η πτώση του Εωσφόρου (του πρώτου των Αγγέλων) συμπαρέσυρε ολόκληρο τάγμα στην ίδια κατάσταση, με αποτέλεσμα ένα πλήθος Αγγέλων να μεταβληθεί σε δαίμονες.

Ο διάβολος εμφανίζεται αμέσως μετά τη δημιουργία του ανθρώπου και τον συμπαρασύρει στην πτώση. Η πτώση του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα της «απάτης του όφεως», λένε οι Πατέρες της Εκκλησίας, γι' αυτό μετά απ' αυτήν ο διάβολος κυριάρχησε στον κόσμο (Ιω. 12, 31, Εφεσ. 6,12), υποδουλώνοντας όχι μόνο ολόκληρη την ανθρωπότητα, αλλά και την άλογη κτίση (Ρωμ. 8, 20-22).

Η κυριαρχία του διαβόλου επέφερε τη γενική επικράτηση των δαιμονικών «έργων», όπως η αμαρτία, οι δαιμονικές τεχνικές της μαγείας, της μαντείας και του αποκρυφισμού γενικά, η ίδια η λατρεία του διαβόλου (σατανισμός) και πολλά άλλα, μέσω των οποίων ο διάβολος καταδυναστεύει τον κόσμο.

Πως, όμως, καταδυναστεύει ο διάβολος; Ποια δύναμη έχουν τα δαιμονικά «έργα»; Μπορούν οι δαιμονικές τεχνικές (η μαγεία) να προξενήσουν κακό;

Κατά την Ορθόδοξη Παράδοση ο διάβολος δεν έχει μόνο πραγματική ύπαρξη, αλλά και πραγματική δύναμη. Η δύναμή του υπερβαίνει κατά πολύ την ανθρώπινη. Μπορεί να προκαλέσει καταστροφές, μπορεί να προκαλέσει ασθένειες, μπορεί να προκαλέσει ακόμη και τον θάνατο, όπως βλέπουμε στο βιβλίο του Ιώβ (κεφ. 1 και 2). Βέβαια, η δύναμη αυτή δεν είναι ανεξέλεγκτη. Έχει όρια και περιορισμούς και δρα, όσο της επιτρέπει ο Θεός(Ιώβ, 1,12 και 2,6)· γιατί, παρά τη γενική κυριαρχία του διαβόλου στον κόσμο, έσχατος κυρίαρχος παραμένει ο Θεός.

Η δύναμη του διαβόλου, όπως εκδηλώνεται μέσω των δαιμονικών τεχνικών (μαγεία, αποκρυφισμός), μπορεί να επηρεάσει άμεσα όσους του παραχωρούν δικαιώματα με τις προσωπικές τους αμαρτίες και δεν είναι κατοχυρωμένοι με τη Χάρη του Θεού. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να υποτιμούμε τη δύναμη της μαγείας. Ο άγιος Κυπριανός ήταν μάγος πριν γίνει Χριστιανός. Ασκούσε συστηματικά τη μαγεία και η άσκησή της είχε στην περίπτωσή του ορατά αποτελέσματα! Δεν αποκλείονται, βέβαια, και οι περιπτώσεις απάτης: κάποιοι δηλ. προσποιούνται τον μάγο, χωρίς να έχουν πραγματική σχέση με τη μαγεία, με σκοπό την οικονομική εκμετάλλευση των αφελών. Απαιτείται, λοιπόν, διάκριση, γιατί ό,τι εμφανίζεται ως μαγεία δεν είναι πάντοτε μαγεία.

Είδη μαγείας υπάρχουν πολλά. Στο Ευχολόγιο της Εκκλησίας αναφέρονται η φαρμακεία, η ειδωλολατρία, η αστρομαντεία, η αστρολογία, η νεκρομαντεία, η ορνεοσκοπία....

Σ' αυτά μπορεί να προστεθούν και κάποιες φαινομενικά ακίνδυνες τεχνικές, όπως το «ξεμάτιασμα» (με διάφορες μεθόδους και όχι με την «Ευχή επί βασκανίαν», που διαβάζεται από Ιερείς), το «ρίξιμο των χαρτιών», η «μελέτη του καφέ», η χρησιμοποίηση «φυλακτών», όπως χάντρες «για το μάτι», αντικείμενα που φέρνουν «γούρι» κ.α.

Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών είναι η δαιμονική προέλευση και ότι απ' αυτά επιτελείται το κακό (μόνο το κακό), που είναι το κατ' εξοχήν έργο του διαβόλου. Συνήθως η μαγεία διακρίνεται σε λευκή και μαύρη. Κάποιοι πιστεύουν ότι κακή είναι μόνο η μαύρη, ενώ η λευκή είναι καλή μαγεία (γίνεται «για καλό»). Άλλοι πιστεύουν ότι η μαύρη μαγεία επικαλείται κακά πνεύματα, ενώ η λευκή επικαλείται καλά πνεύματα και άλλοι πιστεύουν ότι η μαύρη μαγεία «δένει», ενώ η λευκή «λύνει» τα μάγια. Όμως, όπως ήδη αναφέραμε, η μαγεία (τόσο η μαύρη, όσο και η λευκή) έχει δαιμονική προέλευση και σχετίζεται μόνο με το κακό. Δεν υπάρχει, λοιπόν καλή μαγεία, ούτε μαγεία που «λύνει» τα μάγια. Η μαγεία γίνεται πάντα για κακό.

Η μόνη διαφορά μεταξύ λευκής και μαύρης μαγείας είναι ότι στη μαύρη το κακό φαίνεται, ενώ στη λευκή το κακό κρύβεται, εμφανίζεται δηλ. με το προσωπείο του καλού. Πρόκειται για πολύ γνωστή τακτική του διαβόλου: «αυτός γαρ ο σατανάς μετασχηματίζεται εις άγγελον φωτός», λέει η Αγία Γραφή (Β' Κορ. 11,14).

Κατά τον ίδιο τρόπο, τα όργανά του, οι μάγοι, «μετασχηματίζονται ως διάκονοι δικαιοσύνης» (Β' Κορ. 11,15): λένε ότι «λύνουν» μάγια και ότι κάνουν «το καλό». Η δαιμονική απάτη, που κρύβεται κάτω από Ορθόδοξο χριστιανικό προσωπείο, φθάνει κάποιες φορές σε σημείο, ώστε πολλοί μάγοι να έχουν τον χώρό τους γεμάτο με ιερές εικόνες και άλλα χριστιανικά σύμβολα η να δίνουν ακόμη και «πνευματικές συμβουλές» («Για να λυθεί το πρόβλημά σου, πρέπει να κάνεις τόσα Ευχέλαια, τόσες Λειτουργίες, να κοινωνήσεις τόσες φορές!» κ.λ.π).

Υπάρχουν αγαθά πνεύματα στον «απόκρυφο» κόσμο;

Η Ορθόδοξη Παράδοση κάνει λόγο για αόρατο και όχι για απόκρυφο κόσμο και απόκρυφες δυνάμεις. Στον κόσμο αυτό, εκτός από τον Θεό (τον Δημιουργό του αόρατου κόσμου), υπάρχουν μόνο οι Άγγελοι, οι δαίμονες και οι ψυχές των ανθρώπων (των κεκοιμημένων). Τίποτε άλλο απ' αυτά δεν υπάρχει.

Και οι μόνες δυνάμεις (ενέργειες), που υπάρχουν γενικά στον κόσμο, είναι οι θεϊκές, οι δαιμονικές και οι φυσικές δυνάμεις. Ο τρόπος επικοινωνίας με τους Αγγέλους είναι γνωστός: γίνεται με την προσευχή, με την ταπείνωση, με την άσκηση, με τον εκκλησιαστικό βίο, με τη μυστηριακή ζωή. Η επικοινωνία με τους Αγγέλους (με τους Αγίους, με τον Θεό) δεν έχει εξαναγκαστικό χαρακτήρα, δηλ. δεν εξαναγκάζουμε τους Αγγέλους να επικοινωνήσουν μαζί μας με κάποιες τεχνικές, όπως συμβαίνει στον χώρο της μαγείας (όπου ισχύει η αρχή της συναλλαγής: «do ut des», «δος μου για να σου δώσω»).

Ούτε υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ειδικό «χάρισμα» να επικοινωνούν με τα πνεύματα. Για όλους ισχύουν οι ίδιες ακριβώς προϋποθέσεις. Πέρα από τον τρόπο που περιγράψαμε, κάθε άλλη μορφή επικοινωνίας με αόρατες η «απόκρυφες» δυνάμεις η με πνεύματα (πονηρά η «αγαθά») είναι επικοινωνία με δαιμονικά πνεύματα και με δαιμονικές δυνάμεις!


Συνέπειες και επιπτώσεις της μαγείας

Για να κατανοήσουμε τις συνέπειες και επιπτώσεις της μαγείας, πρέπει να γνωρίζουμε, ότι ισχύει ως γενική και απαράβατη αρχή ότι «τίποτε καλό δεν προέρχεται εκ του διαβόλου».

Η υμνολογία της Εκκλησίας μας τονίζει χαρακτηριστικά ότι ο διάβολος είναι για μας ο «εχθρός» και ο «ανθρωποκτόνος» (αυτός που θέλει τον θάνατό μας). Ο «εχθρός» ποτέ δεν θέλει το καλό. Πολλές φορές προσποιείται τον φίλο, για να τον εμπιστευθούμε και να μας εξοντώσει. Ό,τι «καλό», προέρχεται ενδεχομένως από τη μαγεία, αποτελεί μέθοδο απάτης για να ακολουθήσει μεγαλύτερο κακό. Όπως έχει χαρακτηριστικά ειπωθεί, «ο διάβολος ίσως δανείζει, αλλά ουδέποτε χαρίζει». Ό,τι δίνει, το ξαναπαίρνει, και το ξαναπαίρνει με πολύ υψηλό τόκο! Μόνο ο Θεός χαρίζει. Μόνο ο Θεός παρέχει «δωρεάν» (χωρίς να απαιτεί ανταπόδοση η επιστροφή). Μόνο από τον Θεό προέρχεται «παν δώρημα τέλειον» (κάθε πλήρες και ολοκληρωμένο δώρο). Μόνο ο Θεός δίνει τα δώρα Του «εις πλησμονήν» (μέχρι που να χορτάσει πλήρως ο άνθρωπος).

Το κακό, που προέρχεται από τη μαγεία, είναι η δυστυχία του ανθρώπου στην παρούσα ζωή (φυσικός κίνδυνος), με διάφορες μορφές κακού, ασθένειες, ατυχήματα, διαζύγια, έριδες, διαμάχες, καταστροφές κ.α., και η αιώνια κόλαση στη μέλλουσα ζωή (πνευματικός κίνδυνος). Φυσικούς κινδύνους διατρέχουν όλοι οι άνθρωποι γενικά. Τους κατ' εξοχήν κινδύνους, δηλ. τους πνευματικούς, διατρέχουν επιπλέον α) όσοι εξασκούν τη μαγεία και β) όσοι καταφεύγουν σε μάγους για βοήθεια και συμβουλές. Ας δούμε τις δύο αυτές περιπτώσεις, που συνιστούν έκπτωση από την χριστιανική πίστη με άμεσες επιπτώσεις στη σωτηρία.

Στο άγιο Βάπτισμα έχουμε δώσει φρικτές υποσχέσεις ενώπιον του Θεού ότι «αποτασσόμεθα τω σατανά και πάσι τοις έργοις αυτού και πάση τη λατρεία αυτού και πάσι τοις αγγέλοις αυτού και πάση τη πομπή αυτού». Υποσχεθήκαμε δηλ. ότι αρνούμεθα όλα, όσα έχουν σχέση με τον σατανά (τα πάντα) και ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμμία σχέση μαζί του. Δεν έχει σημασία, αν τις υποσχέσεις αυτές, τις έδωσε για μας ο Ανάδοχος (ο Νουνός μας), σημασία έχει ότι οι υποσχέσεις αυτές συνδέονται με τη χριστιανική μας ιδιότητα: όσο τις τηρούμε, συνεχίζουμε να είμαστε Χριστιανοί, και αν τις αθετήσουμε, παύουμε να είμαστε Χριστιανοί. Η επιστροφή, λοιπόν, στα δαιμονικά «έργα» αποτελεί άρνηση του Χριστού και αθέτηση του αγίου Βαπτίσματος.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν την κατάσταση όσων καταφεύγουν σε μάγους για βοήθεια όμοια με αυτή των «πεπτωκότων» της εποχής των διωγμών, όσων δηλ. αρνήθηκαν τον Χριστό και θυσίασαν στα είδωλα! Χειρότερη είναι, οπωσδήποτε, η κατάσταση όσων εξασκούν τη μαγεία: «τις δε κοινωνία φωτί προς σκότος; τις δε συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαλ» (Β' Κορ. 6,14: τι σχέση μπορεί να έχει το φως με το σκοτάδι, ο Χριστός με τον διάβολο;). Λέει χαρακηριστικά ο άγ. Γρηγόριος Νύσσης ότι όσοι καταφεύγουν σε μάγους, πιεζόμενοι από κάποια «ανυπόφορον ανάγκην», πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη επιείκεια, δηλ. όπως, όσοι αρνήθηκαν τον Χριστό μετά από βασανιστήρια («δια βασάνων»).

Όσοι, όμως, καταφεύγουν σε μάγους από περιφρόνηση (αμφιβάλλοντας ότι ο Χριστός είναι Θεός και ότι μπορεί να τους απελευθερώσει από κάθε κάκωση και συμφορά) πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως όσοι αρνήθηκαν τον Χριστό με τη θέλησή τους, δηλ., αν μετανοήσουν, να μην κοινωνούν σε όλη τους τη ζωή, παρά μόνο, όταν πλησιάζει ο θάνατος, και να μην προσεύχονται στην Εκκλησία μαζί με τους άλλους Χριστιανούς, αλλά μόνοι τους στο σπίτι (Πηδάλιον, έκδ. Αστήρ, 1982, σ. 275).

Το ίδιο αυστηροί είναι και οι κανόνες της Εκκλησίας. Ο ξα' της Πενθέκτης Οικ. Συνόδου επιβάλλει έξι χρόνια αποχής από τη Θ. Κοινωνία σε όσους καταφεύγουν σε μάγους η εξασκούν απλές μορφές μαντείας....

Ο λβ' του αγ. Ιωάννου του Νηστευτού περιορίζει το επιτίμιο σε τρία χρόνια, προσθέτωντας, όμως, μετάνοιες και αυστηρή νηστεία (ξηροφαγία) για κάθε μέρα.

Ο οβ' του Μ. Βασιλείου κανονίζει το ίδιο αμάρτημα όμοια με το αμάρτημα του φόνου. Οι ιεροί κανόνες χρησιμοποιούν μια χαρακτηριστική έκφραση για όσους καταφεύγουν σε μάγους: «οι μάντεσιν εαυτούς εκδιδόντες», δηλ. αυτοί που παραδίδουν τον εαυτό τους (την ψυχή και το σώμά τους) στους μάντεις (Πηδάλιον, σ. 272).

Η αντιμετώπιση του φαινομένου

Η δύναμη του διαβόλου, όπως είδαμε, είναι μεγάλη, όμως πολύ μεγαλύτερη είναι η δύναμη του Χριστού. Η δαιμονική δύναμη δεν αντιμετωπίζεται με ανθρώπινες δυνάμεις.

Όταν μετά την πτώση ο διάβολος και τα δαιμονικά «έργα» κυριάρχησαν στον κόσμο, ο άνθρωπος δεν μπορούσε να κάνει τίποτε για τη σωτηρία του. Όμως ο Θεός, που είναι αγάπη κατά την Αγ. Γραφή (Α' Ιω, 4,8), δεν ήθελε να βλέπει «τυραννούμενον υπό του διαβόλου το γένος των ανθρώπων». Αποφάσισε, λοιπόν, να έλθει ο Ίδιος στον κόσμο και να γίνει άνθρωπος, για να διαλύσει τα δαιμονικά «έργα»: «εις τούτο εφανερώθη ο υιος του ανθρώπου, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α' Ιω. 3,8).

Με την Ανάστασή Του ο Χριστός «έδησε τον ισχυρόν» (Ματθ. 12,29) και «κατήργησε τον διάβολον» (Εβρ. 2,14). Για τον Χριστό, ο πρώην ισχυρός, είναι τώρα δεμένος και η δύναμη του έχει ήδη καταργηθεί!

Το ίδιο ισχύει και για όσους είναι μαζί με τον Χριστό, για τους πραγματικούς Χριστιανούς. Σ' αυτούς δεν έχει εξουσία ο διάβολος η οι ενέργειές του και η μαγεία δεν έχει καμμία επίδραση.

Αντίθετα, για όσους δεν είναι μαζί με τον Χριστό ισχύει ό,τι ίσχυε πριν έλθει ο Χριστός στον κόσμο. Ας δούμε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ο άγ. Κυπριανός ήταν μάγος και η αγία Ιουστίνα ήταν μια νεαρή Χριστιανή. Πίστευε στον Χριστό, κοινωνούσε τακτικά και αγωνιζόταν, όσο μπορούσε, εναντίον της αμαρτίας.

Ο Κυπριανός εφάρμοσε όλα τα τεχνάσματα της μαγικής «τέχνης» εναντίον της, επικαλέσθηκε τα πιο ισχυρά δαιμόνια. Όμως, στην Αγία δεν είχαν καμιά επίδραση, ενώ σ' όλους τους άλλους είχαν! Κατάλαβε τότε ότι υπάρχει μια δύναμη πολύ πιο ισχυρή απ' αυτήν που γνώριζε ως τότε, η δύναμη του Χριστού. Αποφάσισε, λοιπόν, να γίνει Χριστιανός! Και έγινε όχι μόνο Χριστιανός, αλλά και Άγιος, με το χάρισμα να εκδιώκει τα πονηρά πνεύματα και να απαλλάσσει από τις επιδράσεις της μαγείας!

Τι πρέπει να κάνει κάποιος για να είναι ουσιαστικά ενωμένος με τον Χριστό και απαλλαγμένος από κάθε δαιμονική επίδραση;

Η ένωση με τον Χριστό δεν γίνεται με κανέναν άλλο τρόπο, παρά μόνο με τα Μυστήρια της Εκκλησίας, ιδιαίτερα με το Βάπτισμα και τη Θεία Ευχαριστία. Στο Βάπτισμα ο άνθρωπος «ενδύεται» τον Χριστό και στη Θ. Ευχαριστία ενώνεται συνεχώς μαζί Του, κοινωνώντας το Σώμα και το Αίμά Του. Τίποτε άλλο δεν μπορεί να μας ενώσει με τον Χριστό, ούτε η πίστη, ούτε τα καλά μας έργα, ούτε η «αγάπη» μας προς Αυτόν. Όλα αυτά είναι, βέβαια, προϋποθέσεις για τη συμμετοχή στα Μυστήρια (π.χ. δεν μπορεί να κοινωνεί κάποιος αν δεν πιστεύει στον Χριστό, η αν υπόκειται σε βαριά αμαρτήματα), δεν είναι όμως ικανά να μας ενώσουν μαζί Του. Τακτική, λοιπόν, (συνεχής) Θεία Κοινωνία είναι το ισχυρότερο όπλο εναντίον της μαγείας.

Επίσης απόλυτα απαραίτητη είναι η ιερά Εξομολόγηση, το Μυστήριο που μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία. Η Εξομολόγηση πρέπει να είναι καθαρή (ειλικρινής). Χωρίς αυτήν η Θ. Κοινωνία είναι ανώφελη και πολλές φορές βλαπτική (Α' Κορ. 11, 27-31))!

Αλλά και ο άμεμπτος βίος είναι προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της μαγείας (η πλήρης αποχή από τα μεγάλα αμαρτήματα και η κατά το δυνατόν αποφυγή των μικρών), δεδομένου ότι η αμαρτία ανοίγει την θύρα για την είσοδο των δαιμονικών επιδράσεων. Όπου διαπιστώνονται συγκεκριμένες επιδράσεις (μαγικά αντικείμενα κ.λ.π), πρέπει να προσκαλείται ο Ιερεύς και να διαβάζει τις ειδικές Ευχές γι' αυτές τις περιπτώσεις. Επίσης απαραίτητος είναι ο τακτικός εκκλησιασμός, αφού εκεί «καθαιρούνται αι δυνάμεις του σατανά» κατά τον άγ. Ιγνάτιο (ΒΕΠΕΣ, τ. 2, σ. 266).

Αυτά είναι τα πνευματικά όπλα, με τα οποία αντιμετωπίζεται η μαγεία. Όποιος τα χρησιμοποιεί, μπορεί να λέει μαζί με τον Ψαλμωδό: «Κύριος φωτισμός μου σωτήρ μου, τίνα φοβηθήσομαι; Κύριος υπερασπιστής της ζωής μου, από τίνος δειλιάσω;» (Ψαλμ. 26,1).


Ιερεύς Σωτήριος Ο. Αθανασούλιας

Προσοχή: "Θεραπεία αγγέλων"!...

Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ

Της κ. Ελένης Ανδρουλάκη

1. Προλογίζοντας

Το άρθρο που ακολουθεί είναι τολμηρό και ταυτόχρονα επικίνδυνα αποκαλυπτικό. Δεν θα μπορούσε να είναι γραμμένο αλλιώς. Γιατί η αλήθεια δεν μπορεί να κρύβεται και γιατί στις μέρες μας, περισσότερο ίσως από ποτέ, υπάρχει η ανάγκη ουσιαστικής ενημέρωσης. Ζούμε σήμερα σε μια νέα εποχή. Μια εποχή αντιδραστική σε καθετί αληθινό. Μια εποχή αντί: αντι-θεολογίας, αντι-πνευματικότητας,αντι-θεΐας. Μια εποχή φορτωμένη ψεύδος: ψευδο-θεοί, ψευδο-επιστήμονες,ψευδο-προφήτες και ψευδο-θεραπευτές. Η αλλοτρίωση προσπαθεί να διεισδύσει παντού, ακόμα και σε χώρους χριστιανικούς.

2. Προσεγγίζοντας τις διαστάσεις του φαινομένου

Γύρω μας, ολοένα αυξανόμενες διαφημίσεις για μέντιουμ, αποκρυφιστές και ψευδοεπιστήμονες πάσης ειδικότητος, για «εναλλακτικές διακοπές» με σκοπό τον έντεχνο προσηλυτισμό σε διάφορες φιλοσοφικο-θρησκευτικές μεθόδους ή σε παραθρησκευτικές ομάδες, για πολυάριθμα, αυτοαποκαλούμενα «σεμινάρια» με τίτλους πλανερούς, επιστημονικοφανείς, βαρύγδουπους, παιδαριώδεις ή απροκάλυπτα αντιχριστιανικούς.

Οι λίγες χιλιάδες μέντιουμ της Αμερικής του 1855 έφτασαν τη δεκαετία του 1960 τα 8 εκατομμύρια στην Αμερική μόνο [1], ενώ σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες οργανισμοί που είναι αφιερωμένοι στοτσάννελινγκ (channelling) [2] και τη διδασκαλία του. [3] Από την Αμερική ξεκίνησε και η λεγόμενη παραψυχολογική έρευνα, η «επιστημονική» δηλαδή μελέτη του απόκρυφου, η οποία προετοίμασε το έδαφος για τη σημερινή αναβίωση του αποκρυφισμού.[4] Τον προσεχή Σεπτέμβριο θα γίνει στην Αγγλία το 28^ο Διεθνές Συνέδριο της Εταιρίας Ψυχικών Ερευνών[5], (The Society for Psychical Research), δηλαδή συνεχίζονται αμείωτες οι προσπάθειες ένταξης των διάφορων παραψυχολογικών φαινομένων, στο χώρο όπου δεν ανήκουν, στο χώρο δήθεν της επιστήμης.

Στην Καλιφόρνια πριν από λίγα χρόνια παιδάκια της Γ’ τάξης του Δημοτικού υπήρξαν οι αποδέκτες μιας «φαεινής ιδέας»˙ με τεχνικές καθοδηγούμενης απεικόνισης (guided imagery) τα παιδιά έπρεπε να επικαλεστούν ή να «δουν» τα προσωπικά τους πνεύματα, έπειτα να γράψουν γι’αυτήν τους την εμπειρία και στη συνέχεια να φτιάξουν ο καθένας τη δική του κονκάρδα για να αναπαραστήσουν το πνεύμα-βοηθό τους.[6]

Οι λίγες εκατοντάδες «πνευματικοί θεραπευτές» της δεκαετίας του 1960 έχουν φτάσει σήμερα τους 20.000 στο Ηνωμένο Βασίλειο μόνο. [7]Πολλοί από αυτούς ανήκουν σε «θεραπευτικούς οργανισμούς», όπως η «Εθνική Ομοσπονδία Πνευματικών Θεραπευτών» (The National Federationof Spiritual Healers).[8] Αυτοί λοιπόν θεραπεύουν τάχα, ακόμα και από απόσταση, κάθε ψυχική ή σωματική ασθένεια. Πώς; Συντονίζονται [9] με την «συμπαντική πηγή της Ειρήνης και της Αγάπης»  και χρησιμοποιώντας τεχνικές διαλογισμού και τσάννελινγκ γίνονται κανάλια (channels) που κατευθύνουν την εμπειρία της ενώσεώς τους με την συμπαντική πηγή προς τον ασθενή.[10]

Πριν από λίγα χρόνια προβλήθηκε και στην Ελλάδα η αμερικανική ταινία «Η έκτη αίσθηση», η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως μιας πρώτης τάξεως κατήχηση στον πνευματισμό.[11] Ο πρωταγωνιστής είναι ένα μικρό παιδάκι που περιθωριοποιείται ως «ανώμαλο» και παρακολουθείται από ψυχίατρο επειδή βλέπει συνέχεια πεθαμένους. Ο ψυχίατρος κάνει διάγνωση παιδικής σχιζοφρένειας, αλλά ο τρόμος του παιδιού μετριάζεται μόνο όταν παίρνει την απόφαση να ακούσει τα φαντάσματα. Σιγά-σιγά το παιδί εξοικειώνεται με τα πνεύματα, γίνεται φίλος τους,  εκτελεί τις εντολές τους και μεταφέρει τα μηνύματά τους στους ζωντανούς. Τελικά αποδεικνύεται ότι το παιδί έχει δίκιο, δεν είναι ψυχικά άρρωστο, το καταλαβαίνει και ο ίδιος ο ψυχίατρος, ο οποίος στο τέλος του έργου συνειδητοποιεί σοκαρισμένος ότι τόσο καιρό προσπαθούσε να βοηθήσει το παιδί όντας κι εκείνος πεθαμένος.[12]

Στην Αμερική το περιοδικό «Αngel Times Magazine» [13] διεκδικεί μια θέση στη σκηνή των πολλών πνευματιστικών περιοδικών. Επιπλέον, στην Αγγλία υπήρξε  προσπάθεια να πεισθούν σχετικά και να ανοιχτούν στον αποκρυφισμό ακόμα και οι Χριστιανοί με την έκδοση του περιοδικού «Ο Χριστιανός Παραψυχολόγος» (The Christian Parapsychologist) [14], ένα τεύχος του οποίου ήταν εξ ολοκλήρου αφιερωμένο στους «αγγέλους».[15]Μάλιστα, σύμφωνα με τον μακαριστό πατέρα Αντώνιο Αλεβιζόπουλο, υπήρξε ένα ολόκληρο κίνημα «Χριστιανικού πνευματισμού».[16]

Αυτή η μανία για τους «αγγέλους», πολύ διαδεδομένη εδώ και χρόνια στην Αγγλία, Αυστραλία και Αμερική έχει ήδη εξαπλωθεί πολύ και στη χώρα μας. Πολυάριθμα βιβλία για πνευματισμό, με ιδιαίτερα δημοφιλή αυτά της «θεραπείας των αγγέλων», έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν και στην Ελλάδα, όχι σε εξειδικευμένα, αποκρυφιστικά βιβλιοπωλεία, αλλά  σε γενικά βιβλιοπωλεία, ακόμα και της περιφέρειας. Με αποκορύφωμα έναν καταιγισμό «σεμιναρίων» για τους «αγγέλους». Διάφορα νεοεποχίτικα περιοδικά που διανέμονται δωρεάν, καθώς και τα ποικίλα περιοδικά αστρολογίας και εναλλακτικών  «θεραπειών» προβάλλουν πλήθος εναλλακτικών/αποκρυφιστικών μεθόδων και ιστοσελίδων,  βιβλίων και «βιωματικών σεμιναρίων» που θα σας διδάξουν, μεταξύ άλλων, πώς θα επικοινωνήσετε με τον «φύλακα άγγελό σας», πώς θα πάρετε τις πληροφορίες που χρειάζεστε, πώς θα αποκτήσετε οτιδήποτε θελήσετε και πώς θα κάνετε τη ζωή σας ευτυχισμένη με τη βοήθεια των «αγγέλων».

Από τις σχετικές επίσημες ιστοσελίδες πληροφορηθήκαμε ακόμα τα εξής: τον Οκτώβριο θα γίνει  στην Καραϊβική η 2^η ετήσια κρουαζιέρα για «σεμινάρια αγγέλων» και προσηλυτισμό νέων οπαδών˙ τον ίδιο μήνα θα γίνει στην Κορνουάλη η «Γιορτή για Νεράιδες, Αγγέλους και Θεραπεία» με «εργαστήρια αγγέλων»˙ στην Ελλάδα τα οργανωμένα «σεμινάρια αγγέλων» έχουν αρχίσει τουλάχιστον από το 2003. Προς το τέλος του έτους θα έρθει στην Ελλάδα το μέντιουμ James Van Praagh, ενώ η μάντις-αγγελοθεραπεύτρια Doreen Virtue θα ξαναέρθει στην Αθήνα το 2005 για να κάνει εξαήμερο «σεμινάριο θεραπείας αγγέλων» (AngelTherapy Training).

Με την παράθεση αυτών των ενδεικτικών  στοιχείων έγινε, πιστεύω, σαφές ότι αυτό που παλιά ήταν ένας κίνδυνος που απειλούσε μόνο τους σαμάνους και τους λίγους που επέλεγαν να μπλεχτούν σε χώρους σκοτεινούς, σήμερα  έχει γίνει απειλή για τους πολλούς. Η επικοινωνία με τον κόσμο των πνευμάτων, τόσο εύκολα προσιτή  πια, παρουσιάζεται ως μια ελκυστική πρόταση ενός δήθεν καλύτερου τρόπου ζωής που υπόσχεται να εξασφαλίσει την επίλυση των καθημερινών προβλημάτων και τη θεραπεία του ταλαιπωρημένου ανθρώπου. Και όλα αυτά  γράφονται όχι για να δημιουργήσουμε φόβο, ή για να κάνουμε διαφήμιση, αλλά για λόγους ενημέρωσης και προβληματισμού με σκοπό την εξεύρεση τρόπων ουσιαστικής αντιμετώπισης.

3. Προσδιορίζοντας το πρόβλημα

«Αυτή η νεοεποχίτικη αγγελική επικοινωνία άρχισε ως επέκταση του μοντέρνου κινήματος τσάννελινγκ». [17] Το τσάννελινγκ είναι «μιανεοποχίτικη μορφή πνευματισμού» [18] ή «ένας νεοεποχίτικος ευφημισμόςγια τη διαμεσότητα [mediumship] ή την κατοχή από πνεύματα [spirit possession]. Όταν άντρες και γυναίκες με τη θέλησή τους παραδίνουν το μυαλό και το σώμα τους σε πνευματικές οντότητες και αυτά τα πνεύματα εισέρχονται και τους κατευθύνουν, χρησιμοποιώντας τους για να “θεραπεύσουν” ή για να μεταδώσουν απόκρυφες διδασκαλίες και άλλες πληροφορίες αυτό ονομάζεται τσάννελινγκ.» [19]

Στα ποικίλα βιβλία, φυλλάδια και ιστοσελίδες που μελέτησα κυριαρχούν οι εξής προτροπές: «γνωρίστε τους αόρατους βοηθούς σας – τους φύλακες αγγέλους και πνευματικούς καθοδηγητές σας, επικοινωνήστε με τους αγγέλους, εργαστείτε με τους αγγέλους, καλέστε τους αγγέλους, συνδεθείτε με τους αγγέλους, συντονιστείτε με την αγγελική ενέργεια, αποκτήστε αγγελική συνειδητότητα» έτσι ώστε «να αυξήσετε την ενέργεια και τη δόνησή σας, να απαντήσετε στα ερωτήματά σας, να λάβετε βοήθεια σε κάθε τομέα της ζωής σας, να θεραπευτείτε». «Οι άγγελοι είναι πανίσχυροι θεραπευτές και μπορείτε να εργαστείτε μαζί τους για να επιταχύνετε τις θεραπευτικές τους προσπάθειες», «οι άγγελοι είναι δυνατοί και γεμάτοι αγάπη», «οι άγγελοι είναι φίλοι σας», «οι άγγελοι βοηθούν όποιον τους το ζητήσει». Μόνο που αυτοί οι άγγελοι δεν είναι άγγελοι, αλλά πεπτωκότες άγγελοι, δηλαδή δαίμονες. Κι αυτό είναι η ουσία του προβλήματος. Ο κόσμος που δεν γνωρίζει σχετικά, εύκολα μπορεί να παραπλανηθεί, αφού δεν είναι άλλοι από τους δαίμονες που μεταμφιέζονται σε αγγέλους και εξαπατούν τους ανθρώπους. Ή όπως το ορίζουν ειδικοί μελετητές «το πρόβλημα είναι ότι τα πνεύματα του τσάννελινγκ που ισχυρίζονται ότι είναι οντότητες γεμάτες σοφία και αγάπη ή άγγελοι σταλμένοι από το Θεό, είναι πνεύματα που ψεύδονται και τα οποία η Γραφή αναγνωρίζει ως δαίμονες.»[20] «Και μη σας φαίνεται παράξενο, γιατί κι ο ίδιος ο σατανάς μεταμφιέζεται σε άγγελο φωτός.» [21] Έτσι, όλη αυτή η εστίαση στους «αγγέλους» κάνει πάρα πολύ μεγάλο κακό, αφού επαναπροσδιορίζει τον βιβλικά απαγορευμένο πνευματισμό [22] ως επικοινωνία με αγίους αγγέλους. Ένα τρομερό ψέμα, προερχόμενο από τον «πατέρα του ψεύδους» [23], δηλαδή το διάβολο. [Δες συγκεκριμένες σχετικές περιπτώσεις εδώ, αλλά και παρακάτω στο παρόν].

Η πονηριά των δαιμόνων είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ ότι συνήθως συνειδητοποιούν οι άνθρωποι και βέβαια ο στόχος είναι να ξεγελάσουν τον άνθρωπο για να αποκτήσουν εξουσία πάνω του, πράγμα που μπορεί να γίνει μόνο όταν ο άνθρωπος δείξει εμπιστοσύνη και ανοιχτεί στο απόκρυφο, κάτι που ο Θεός απαγόρευσε, ακριβώς για να μας προστατεύσει. Κι έτσι όπως η καρδιά του αγιασμένου ανθρώπου γεμίζει με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, η καρδιά του ενασχολούμενου με όλα αυτά γεμίζει, συχνά εν αγνοία του, με δαιμονική ενέργεια. Κι αν δεν πιάσει το κόλπο με «τους αγγέλους» υπάρχουν ένα σωρό άλλα καμουφλάζ των δαιμόνων: «συνδεθείτε με ανώτερες πνευματικές οντότητες, με ανυψωμένους δασκάλους, με τους αγαπημένους νεκρούς σας, με ένα πνεύμα-οδηγό, με ένα θεό, με μια θεά, με εξωγήινους, με τον ανώτερο εαυτό σας, με την ενέργεια της γης, με τη θεϊκή ενέργεια της φύσης, με τη Μητέρα-Γη, με τα πνεύματα του νερού, με τα πνεύματα (devas) των φυτών, με διάφορα είδη ενεργειών, με τη “θεραπευτική” ενέργεια του ρέικι κτλ». Δηλαδή, γίνετε δοχείο, γίνετε κανάλι για να περάσουν μέσα από σας τα δαιμονικά πνεύματα ή η δαιμονική ενέργεια. Θλιβερές καταστάσεις.

4. Η πλάνη

Δε θα σταθούμε εδώ σε περιπτώσεις απάτης ή υποβολής για οικονομικούς ή άλλους λόγους, ούτε σε περιπτώσεις αυταπάτης, αυθυποβολής, προβολής ή παρερμηνείας, όπου οι διάφορες εμπειρίες που βιώνονται οφείλονται στο υποσυνείδητο, σε ψυχικές καταστάσεις ή σε υποκειμενικές, λαθεμένες ερμηνείες. Θα σταθούμε μόνο στις καταστάσεις της όντως πλάνης.

Παράδειγμα πρώτο: Doreen Virtue.[24] Δηλώνει διδάκτωρ μάντις-αγγελοθεραπεύτρια. Έχει γράψει 22 βιβλία για τον πνευματισμό, που από το 2002 έχουν αρχίσει να μεταφράζονται και να εκδίδονται και στα ελληνικά. Συνομιλεί -λέει- με το Θεό, το Χριστό, το Άγιο Πνεύμα και τους πεθαμένους. Κάνει σε πολλά μέρη του κόσμου σεμινάρια όπως το «Εργαστήρια Αγγέλων και Διαμεσότητας (mediumship)» και το «Συνδεθείτε με τους Αγγέλους σας», όπου «δίνει πληροφορίες για το αγγελικό βασίλειο, τους αρχαγγέλους, τους φύλακες αγγέλους, τους αγγέλους της φύσης, τους αγαπημένους αποθανόντες και τους ανυψωμένους δασκάλους». 

Κάνει καθοδηγούμενο διαλογισμό [25] για να ανακαλύψουν δήθεν οι συμμετέχοντες τα ονόματα  που έχουν οι φύλακες-άγγελοι τους. Έπειτα  τους διδάσκει να εργάζονται με τους «αγγέλους», να λαβαίνουν μηνύματα από αυτούς και να «θεραπεύουν» με τη βοήθειά τους. Σε επόμενο στάδιο οι μαθητευόμενοι ακούνε, βλέπουν και αισθάνονται την παρουσία των πνευμάτων και μπλέκονται σε εξαιρετικά επικίνδυνες καταστάσεις όπως τα «αγγελικά διαβάσματα», η αυτόματη γραφή, η ερμηνεία της αύρας κτλ. Τέλος, έχει εμπνευστεί την τράπουλα «Μαντικές κάρτες θεραπείας με τους Αγγέλους» (Healing with the Angels OracleCards), την οποία στα ελληνικά φρόντισαν, για ευνόητους λόγους, να μεταφράσουν «Θεραπεία με τη βοήθεια των Αγγέλων- κάρτεςΑυτογνωσίας [26]».

Παράδειγμα δεύτερο: Richard Webster. [27] Ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο δίνοντας διαλέξεις και οργανώνοντας σεμινάρια για πνευματιστικά θέματα. Έχει γράψει περισσότερα από 35 βιβλία. Διδάσκει ότι οι αρχάγγελοι έχουν διάφορα ονόματα, πέραν αυτών που αναφέρει η Γραφή [28], και προτρέπει τον κόσμο να φανταστεί, να δει και έπειτα να επικαλεστεί τους αρχαγγέλους [29], χρησιμοποιώντας τεχνικές διαλογισμού. Προτείνει να διαλογιστεί κανείς «για να μάθει το όνομα του φύλακα-αγγέλου του» [30],  να δημιουργήσει στο σπίτι του έναν «αγγελικό βωμό» [31] και να κάνει «σύνδεση με την προηγούμενη ζωή».[32] Μιλά για «αναρίθμητους πνευματικούς καθοδηγητές», μεταξύ των οποίων ο «Καθοδηγητής-Διανοούμενος» αν χρειάζεστε βοήθεια στην έρευνα, ο «Πρακτικός Καθοδηγητής», αν έχετε να κάνετε μαστορέματα, ο «Στοργικός Καθοδηγητής» αν νιώθετε μοναξιά, ο «Καθοδηγητής Ψυχαγωγίας»[33] αν χρειάζεστε ψυχαγωγία κτλ. Και βέβαια έχετε και άλλους «αόρατους βοηθούς»˙ «επικοινωνήστε με τα πνεύματα των ζώων, των φυτών, με τα πνεύματα της φύσης».[34]

Παράδειγμα τρίτο: Joyce Keller. [35] «Θεραπεύτρια και σύμβουλος», εμφανίζεται σε διάφορα τηλεοπτικά προγράμματα και έχει ραδιοφωνικό πρόγραμμα στην Αμερική, μέσα από το οποίο συμβουλεύει τους ακροατές. Συμβουλεύει: «Μη σταματάτε ποτέ το διαλογισμό, η επαφή με τους αγγέλους θα αυξηθεί σημαντικά αν δεσμευτείτε να κάνετε διαλογισμό 15 λεπτά 2 φορές την ημέρα.»[36] Χρησιμοποιήστε αιθέρια έλαια της αρωματοθεραπείας, βότανα, ανθοϊάματα Μπαχ, κρυστάλλους κτλ. Θα σας βοηθήσουν να έρθετε σ’επαφή με τους αγγέλους.[37]Διδάσκει, για κάθε περίπτωση, ποια μάντρα-επικλήσεις να χρησιμοποιούν οι  καημένοι οι οπαδοί της, τι να παρακαλούν, σε τι και πώς ναδιαλο-γιστούν, τι να πιστέψουν, τι να νιώσουν, τι να κάνουν και τι να κάψουν στο βωμό, τι ουσίες (ποια αιθέρια έλαια, ποια ανθοϊάματα)  να χρησιμοποιήσουν, τι κρυστάλλους να φορούν ή να κρατούν την ώρα του διαλογισμού [38], για να πετύχουν αυτό που ζητούν. Η μαγεία στο αποκορύφωμά της. Οι επικλήσεις εδώ γίνονται «στους αγγέλους των ταξιδιών, στους αγγέλους των επιχειρήσεων, της αφθονίας, της δύναμης, της αυτοπεποίθησης, του πεπρωμένου, του Εγώ, του πάθους» κ.α.

Τελευταίο παράδειγμα: Παγκόσμια και Θριαμβεύουσα Εκκλησία.[39] Ιδρύθηκε το 1958 από τον Mark Prophet˙ από το θάνατο του το 1973 ηγείται η σύζυγός του Elizabeth Clare Prophet. Για την οργάνωση αυτή «ο Θεός είναι Πατέρας-Μητέρα, ένα ανδρόγυνο σύνολο», «τα πάντα είναι Θεός» και τα μέλη προσπαθούν «να πραγματώσουν τη συνειδητότητα του Θεού», ασπαζόμενοι το δόγμα των «ανυψωμένων δασκάλων» και της «μετενσάρκωσης».[40] Διδάσκουν [41] ότι οι αρχάγγελοι έχουν τα θηλυκά ταίρια τους. Κηρύττουν ότι «το πνευματικό φως εκδηλώνεται σε 7 ακτίνες. Η κάθε ακτίνα έχει συγκεκριμένο χρώμα, συχνότητα και ποιότητα της συνειδητότητας του Θεού» και «οι αρχάγγελοι υπηρετούν στις 7 ακτίνες του πνευματικού φωτός που συγκεντρώνεται στα 7 τσάκρας του σώματος». «Αν χρησιμοποιήσουμε την ενέργεια των αγγέλων μπορούμε να προοδεύσουμε πολύ περισσότερο στην καθημερινή μας ζωή και στο πνευματικό μονοπάτι.»

Πιστεύουν ότι υπάρχουν «Άγγελοι της Προστασίας, Άγγελοι της Φώτισης, της Αγάπης, της Καθοδήγησης, της Θεραπείας, της Ειρήνης, της Χαράς» κτλ. τους οποίους μπορούμε να διατάξουμε να μας χαρίσουν «πνευματικά δώρα, [όπως] σοφία, ενόραση, σύνδεση με τον Ανώτερο Εαυτό μας» ή «πρακτική βοήθεια», ανάλογα με την «…ειδίκευση» [42] του κάθε «αγγέλου». Σε άλλον απαιτήστε «προστασία από κινδύνους, από τροχαία δυστυχήματα, διαρρήξεις», σε άλλον «να περάσετε εξετάσεις», σε άλλον «βοήθεια στις σχέσεις με τους άλλους», σε άλλον «θεραπεία του σώματος και της ψυχής», μέχρι και «βοήθεια για να προγραμματίσετε την αγορά μιας κατοικίας». «Μάθετε να κάνετε προστακτικές προσευχές»,  «οι προσευχές αυτές σας καθιστούν ικανούς να κατευθύνετε την ενέργεια του Θεού στον κόσμο» και «χρησιμοποιήστε προστακτικές προσευχές, γιατί το να προσεύχεσαι διατάζοντας είναι ο πιο αποτελεσματικός και ισχυρός τρόπος για να τιθασεύσεις την ενέργεια του Θεού.» Τέλος, στις επικλήσεις με τις οποίες προστάζουν τους αγγέλους, χρησιμοποιούν φράσεις όπως: «Εις το όνομα του δικού μου Αληθινού Εαυτού και του Ιησού Χριστού καλώ τους αγγέλους να…και ζητώ…», «ΕΓΩ ΕΙΜΙ η ανάσταση και η ζωή της τέλειας υγείας μου που γίνεται πραγματικότητα τώρα», «ΕΓΩ ΕΙΜΙ το αγνό, ακτινοβόλο Θείο σχέδιο της ύπαρξής μου, ΕΓΩ ΕΙΜΙ η πραγματική Αγάπη, ΕΓΩ ΕΙΜΙ Φως, ΕΓΩ ΕΙΜΙ η Θεία Παρουσία, ΕΓΩ ΕΙΜΙ η τελειότητα του Θεού …».

5. Οι  κίνδυνοι

Κάποια από τα προαναφερθέντα ίσως ακούστηκαν συν τοις άλλοις και γελοία και είναι πράγματι απορίας άξιο πώς άνθρωποι, και μορφωμένοι ακόμα, και Χριστιανοί ακόμα, τυφλώνονται τόσο πολύ. Από τη μια τα πνεύματα είναι όντως πολύ πονηρά και από την άλλη οι άνθρωποι κατέχονται από πολύ εγωισμό και συχνά και από άγνοια. Έτσι, δέχονται το διαστρεβλωμένο δόγμα του πνευματισμού ότι για να έχεις ένα θετικό αποτέλεσμα ή για να επικοινωνήσεις με το Θεό χρειάζεται τάχα η μεσολάβηση ενός διάμεσου (μέντιουμ) ή κάποιου πνεύματος. Οι άνθρωποι αυτοί δεν έμαθαν ή δεν κατάλαβαν ότι ο μοναδικός  μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων είναι ο Χριστός. [43] Επιπλέον πέφτουν και στην παγίδα ότι είναι «θεοί» και ότι ο Θεός είναι κάτι απρόσωπο και απρόσιτο κάπου μακριά. Έτσι, καθίσταται αδύνατη η καλλιέργεια μιας προσωπικής σχέσης με το Θεό και καταντούν να θέτουν τον εαυτό τους υπεράνω των αγγέλων, τους οποίους πιστεύουν ότι μπορούν να εξαναγκάσουν να πράξουν ό,τι τους ζητήσουν.

Οι διάφορες ομάδες «αγγελικής επικοινωνίας», παρά  τις επιμέρους διαφοροποιήσεις τους, καθησυχάζουν συχνά ότι μπορείτε να πιστεύετε στη θρησκεία σας και να ασχολείστε και με αυτές τις επικοινωνίες καιψευδοθεραπείες, αρκεί να κάνετε «προσευχή» και «να ακολουθείτε τις οδηγίες του Θεού». Αλλά όταν λένε «προσευχή» εννοούν διαλογισμό και δαιμονικές επικλήσεις, με τις οποίες ο άνθρωπος παραπλανάται να πιστεύει ότι θα κερδίσει τα πάντα: γνώση, δύναμη, επιρροή των άλλων, επίτευξη των όποιων στόχων, θεραπεία. 

Η προσευχή, όμως, έχει να κάνει με την ταπεινή προσφυγή στο πρόσωπο του Χριστού και όχι με καταστάσεις μαγείας όπου ζητάς και περιμένεις να λάβεις αυτό ακριβώς που θέλεις εξαναγκάζοντας δήθεν το Θεό. Η προσευχή ουδεμία σχέση έχει με θετική σκέψη, με διαλογισμό, με τεχνικές επικοινωνίας με πνεύματα. Όλα αυτά την εξουδετερώνουν και επιτρέπουν στους δαίμονες να παρουσιαστούν ως άγγελοι, να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων και να τους κατεξουσιάσουν. Επιπλέον, όταν λένε «οδηγίες του Θεού» εννοούν καθοδήγηση από πονηρά πνεύματα. Δηλαδή, ο άνθρωπος στρέφεται εωσφορικά προς το σπουδαίο -υποτίθεται- «Ανώτερο Εαυτό του» και στα σκοτεινά πνεύματα  που προσκλήθηκαν κι έπειτα αρνούνται να φύγουν.

Οι κίνδυνοι συνοψίζονται ως εξής:

α. επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία, όπως ασθένειες, επιθέσεις πνευμάτων,  συναισθηματικά  μαρτύρια, πρόωροι θάνατοι, αυτοκτονίες [44]

β. διάσπαση της προσωπικότητας και κυριαρχία από φοβερό αίσθημα φόβου [45]

γ. εξάρτηση από τα πονηρά πνεύματα [46]

δ. εμπλοκή με σατανισμό [47]. Αφού συχνά, όπως αποδεικνύεται από τα σχετικά συγγράμματα, καταλήγει κανείς από «κανάλι αγγέλων» να κάνει επικλήσεις δαιμόνων, με το όνομά τους, γνωρίζοντας τι κάνει.

ε. άρνηση της σωτηρίας, αφού όλη αυτή η καλλιέργεια του εγωισμού κλείνει το δρόμο προς τη μετάνοια.

6. Η αντιμετώπιση

 Λέει η Γραφή: «στους έσχατους καιρούς θα αποστατήσουν μερικοί από την πίστη και θα προ-σκολληθούν σε πνεύματα παραπλανητικά και σε διδασκαλίες δαιμονικές». [48] Σημεία των καιρών; Ποιος ξέρει;  Ποια η ευθύνη των ποιμένων [=ιερέων], αλλά και του κάθε χριστιανού; Κανείς που ανήκει στο Σώμα του Χριστού δεν δικαιούται να επαναπαύεται. Η σωτηρία βέβαια ανήκει στο Χριστό, αλλά κι εμείς δεν πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε;

Σε εποχές λυσσαλέου πολέμου η αδιαφορία συντελεί στο θάνατο. Ας μην κατηγορούμε τους άλλους γι’ αυτά που δεν κάνουν. Ας μην κατηγορούμε τους αιρετικούς -«κοίταξε τι κάνουν, σα δε ντρέπονται»- και τελειώσαμε. Ας κάνουμε εμείς, εκεί που βρίσκεται ο καθένας μας, ό,τι μπορούμε. Ας χρησιμοποιήσουμε τα όπλα μας : ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και κυρίως προσευχή. Αρκεί να μπει ο ακρογωνιαίος λίθος που είναι η προσωπική μας μετάνοια και κάθαρση˙ χωρίς αυτά, όχι μόνον δε βοηθούμε, αλλά προσθέτουμε κι εμείς στην κόλαση του μεταπτωτικού κόσμου.

Επιτακτική προβάλλει η ανάγκη ορθής κατήχησης. Χρειάζεται να μάθουμε σε βάθος την πίστη μας. Να μπούμε στον κόπο να γνωρίσουμε και κυρίως να βιώσουμε την Ορθοδοξία. Γιατί μόνο μέσα στο χώρο της αληθινής θεραπείας και της κατεξοχήν ελευθερίας μπορεί κανείς να βιώσει την αγάπη του Θεού, που νικά κάθε φόβο και κάθε τυραννία του διαβόλου.

ΠΗΓΗ : Περιοδικό ΔΙΑΛΟΓΟΣ, τεύχος 37, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2004

"Νεκρός": Για τους αγγέλους κλικ επίσης εδώ και εδώ.

---

[1] Dr Ankerberg, John & Dr Weldon, John, Encyclopedia of New Age Beliefs, Harvest House Publishers,1996, σελ. 80.

[2] To channelling, το οποίο αναλύεται στη συνέχεια,  σημαίνει το να γίνεται ο άνθρωπος κανάλι μέσα από το οποίο περνούν τα διάφορα πνεύματα.

[3] Encyclopedia of New Age Beliefs, όπου παραπάνω, σελ. 90.

[4] δες 1

[5] http://www.spr.ac.uk/index.php3?page=conf2004

[6]http://www.crossroad.to/Books/BraveNewSchools/4-Global%20Spirituality.html

[7] http://www.nfsh.org.uk/healing.html

[8] όπου παραπάνω.

[9] Oι λέξεις  συντονίζομαι, συντονισμός επαναλαμβάνoνται συχνά σε περιβάλλοντα αποκρυφιστικά.  Παρόμοιες λέξεις που πρέπει να μας υποψιάζουν ότι υπάρχει  πρόβλημα  είναι : ενέργεια, σύνδεση, γείωση, δόνηση, ευθυγράμμιση,  επαφή με τον «Ανώτερο Εαυτό».

[10] http://www.nfsh.org.uk/explanation.html

[11] Ο πνευματισμός είναι η επικοινωνία με τα πνεύματα, η επίκληση των πνευμάτων για κάποιο σκοπό.

[12] Με τους πεθαμένους δεν μπορεί ποτέ να επικοινωνήσει κανείς και όσοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο ή ψεύδονται ή επικοινωνούν με δαιμονικά πνεύματα που τους ξεγελούν ότι είναι δήθεν νεκροί άνθρωποι.

[13] “Angel Times Magazine”, editor Linda Vephula, Atlanta, GA.

[14] “Τhe Christian Parapsychologist”,Εdit: Rev. Michael Perry, Publ: Churches’ Fellowship for Psychical and Spiritual Studies

[15] “Τhe Christian Parapsychologist”, vol. 5, no 7 στο: Encyclopedia of New Age Beliefs, όπου παραπάνω, σελ. 40.

[16] + π. Αλεβιζόπουλου Αντ., Ο Αποκρυφισμός στο φως της Ορθοδοξίας-Νεοαποκρυφισμός, εκδ. Διάλογος, 1996, σελ.285-291.

[17] Encyclopedia of New Age Beliefs, όπου παραπάνω, σελ. 26.

[18] http://logosresourcepages.org/na-dict.html

[19] Encyclopedia of New Age Beliefs, ένθ.ανωτ., σελ. 80 πρβλ. και π. Αλεβιζόπουλου Αντ.,όπου παραπάνω, σελ. 270.

[20] όπου παραπάνω.

[21] Β΄ Κορινθίους. 11:14 [Σημείωση του blog μας: για τις παραπομπές στην Καινή Διαθήκη μπείτε εδώ].

[22] Λευιτικόν, 19:31, Δευτερονόμιον 18:9-12, Ησαΐας 8:19-20 [για τις παραπομπές στην Παλαιά Διαθήκη, εδώ].

[23] Κατά Ιωάνην 8:44

[24] Τα στοιχεία που ακολουθούν έχουν ληφθεί με ακρίβεια από την ιστοσελίδα και τα βιβλία της.

[25] Ο διαλογισμός αποτελεί εξαιρετικά επίκινδυνη πρακτική που μπορεί να οδηγήσει σε ποικίλα σοβαρά προβλήματα.

[26] Η υπογράμμιση δική μας.

[27] Τα στοιχεία που ακολουθούν έχουν ληφθεί από σχετικό βιβλίο του.

[28] σελ. 36.

[29] σελ. 60-62.

[30] σελ.74.

[31] σελ.129.

[32] σελ. 259-267. Εννοείται ότι τα περί «προηγούμενης ζωής» συνιστούν πλάνη.

[33] σελ. 221-232.

[34] σελ.268-276.

[35] Τα στοιχεία που ακολουθούν έχουν ληφθεί από σχετικό βιβλίο της.

[36] σελ. 15.

[37] σελ. 39-42.

[38] σελ. 57-164.

[39] Church Universal and Triumphant ή  Summit Lighthouse. Αποτελεί παρακλάδι της ομάδας  Ι ΑΜ.

[40] http://www.watchman.org/profile/unipro.htm

[41] Τα στοιχεία που ακολουθούν ελήφθησαν με ακρίβεια από τα βιβλία και την ιστοσελίδα τους.

[42] Ο όρος είναι δικός μας.

[43] Α΄  Τιμόθεον 2: 5. [Καινή Διαθήκη]

[44] Encyclopedia of New Age Beliefs, όπου παραπάνω, σελ. 111-112.

[45] Αρχιμ.Τσιάκκα Χριστοφ, Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Θρησκειών και Αιρέσεων, Ι.ΜΤροοδιτίσσης, Κύπρος,2002, σελ. 809.

[46] όπου παραπάνω.

[47] όπου παραπάνω.

[48] Α΄ Τιμόθεον 4:1.

Αρχικός τίτλος: Στην εποχή των ψευδοθεραπειών - «θεραπεία αγγέλων»

Read More